konfrontéieren

Lëtzebuergesch

English: to confront (with)
Français: confronter (avec)
Deutsch: konfrontieren (mit)

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: konfrontéiert

Aussprache (IPA)

[konfʀontˈɜɪəʀən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch: konfrontieren (mit)
Français: confronter (avec)
English: to confront (with)
Português: confrontar (com) (fazer enfrentar)
Nederlands: confronteren (met)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

konfrontéier
konfrontéieren
konfrontéieren (mat)
konfrontéiers
konfrontéiert
konfrontéiertem
konfrontéierten
konfrontéierter

Anwendungsbeispiele

de Polizist huet den Abriecher mat den Zeie konfrontéiert
Bedeutung: konfrontieren (mit)
d'Adoptivelteren hunn hiert Kand mat der Wouerecht konfrontéiert
Bedeutung: konfrontieren (mit)

Konjugation

Infinitiv: konfrontéieren
Partizip Perfekt: konfrontéiert
Hilfsverb: hunn

Indikativ · Präsens

ech: konfrontéieren
du: konfrontéiers
hien / hatt / si: konfrontéiert
mir: konfrontéieren
dir: konfrontéiert
si: konfrontéieren

Indikativ · Perfekt

ech: hu konfrontéiert
du: hues konfrontéiert
hien / hatt / si: huet konfrontéiert
mir: hu konfrontéiert
dir: hutt konfrontéiert
si: hu konfrontéiert

Indikativ · Plusquamperfekt

ech: hat konfrontéiert
du: has konfrontéiert
hien / hatt / si: hat konfrontéiert
mir: hate konfrontéiert
dir: hat konfrontéiert
si: hate konfrontéiert

Konditional · Gegenwart

ech: géif / géing konfrontéieren
du: géifs / géings konfrontéieren
hien / hatt / si: géif / géing konfrontéieren
mir: géifen / géinge konfrontéieren
dir: géift / géingt konfrontéieren
si: géifen / géinge konfrontéieren

Konditional · Vergangenheit

ech: hätt konfrontéiert
du: häss konfrontéiert
hien / hatt / si: hätt konfrontéiert
mir: hätte konfrontéiert
dir: hätt konfrontéiert
si: hätte konfrontéiert

Imperativ · Präsens

du: konfrontéier!
dir: konfrontéiert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →