konfrontéieren

Lëtzebuergesch

English: to confront (with)
Français: confronter (avec)
Deutsch: konfrontieren (mit)

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: konfrontéiert

Prononciation (API)

[konfʀontˈɜɪəʀən]

Sens et traductions

Sens 1

Deutsch: konfrontieren (mit)
Français: confronter (avec)
English: to confront (with)
Português: confrontar (com) (fazer enfrentar)
Nederlands: confronteren (met)

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

konfrontéier
konfrontéieren
konfrontéieren (mat)
konfrontéiers
konfrontéiert
konfrontéiertem
konfrontéierten
konfrontéierter

Exemples d’utilisation

de Polizist huet den Abriecher mat den Zeie konfrontéiert
Sens: confronter (avec)
d'Adoptivelteren hunn hiert Kand mat der Wouerecht konfrontéiert
Sens: confronter (avec)

Conjugaison

Infinitif: konfrontéieren
Participe passé: konfrontéiert
Auxiliaire: hunn

Indicatif · Présent

ech: konfrontéieren
du: konfrontéiers
hien / hatt / si: konfrontéiert
mir: konfrontéieren
dir: konfrontéiert
si: konfrontéieren

Indicatif · Passé composé

ech: hu konfrontéiert
du: hues konfrontéiert
hien / hatt / si: huet konfrontéiert
mir: hu konfrontéiert
dir: hutt konfrontéiert
si: hu konfrontéiert

Indicatif · Plus-que-parfait

ech: hat konfrontéiert
du: has konfrontéiert
hien / hatt / si: hat konfrontéiert
mir: hate konfrontéiert
dir: hat konfrontéiert
si: hate konfrontéiert

Conditionnel · Présent

ech: géif / géing konfrontéieren
du: géifs / géings konfrontéieren
hien / hatt / si: géif / géing konfrontéieren
mir: géifen / géinge konfrontéieren
dir: géift / géingt konfrontéieren
si: géifen / géinge konfrontéieren

Conditionnel · Passé

ech: hätt konfrontéiert
du: häss konfrontéiert
hien / hatt / si: hätt konfrontéiert
mir: hätte konfrontéiert
dir: hätt konfrontéiert
si: hätte konfrontéiert

Impératif · Présent

du: konfrontéier!
dir: konfrontéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →