konfrontéieren

Lëtzebuergesch

English: to confront (with)
Français: confronter (avec)
Deutsch: konfrontieren (mit)

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: konfrontéiert

Aussprooch (IPA)

[konfʀontˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: konfrontieren (mit)
Français: confronter (avec)
English: to confront (with)
Português: confrontar (com) (fazer enfrentar)
Nederlands: confronteren (met)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

konfrontéier
konfrontéieren
konfrontéieren (mat)
konfrontéiers
konfrontéiert
konfrontéiertem
konfrontéierten
konfrontéierter

Beispillsätz

de Polizist huet den Abriecher mat den Zeie konfrontéiert
Bedeitung: confronter (avec)
d'Adoptivelteren hunn hiert Kand mat der Wouerecht konfrontéiert
Bedeitung: confronter (avec)

Konjugatioun

Infinitiv: konfrontéieren
Partizip: konfrontéiert
Hëllefsverb: hunn

Indikativ · Present

ech: konfrontéieren
du: konfrontéiers
hien / hatt / si: konfrontéiert
mir: konfrontéieren
dir: konfrontéiert
si: konfrontéieren

Indikativ · Passé composé

ech: hu konfrontéiert
du: hues konfrontéiert
hien / hatt / si: huet konfrontéiert
mir: hu konfrontéiert
dir: hutt konfrontéiert
si: hu konfrontéiert

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: hat konfrontéiert
du: has konfrontéiert
hien / hatt / si: hat konfrontéiert
mir: hate konfrontéiert
dir: hat konfrontéiert
si: hate konfrontéiert

Conditionnel · Present

ech: géif / géing konfrontéieren
du: géifs / géings konfrontéieren
hien / hatt / si: géif / géing konfrontéieren
mir: géifen / géinge konfrontéieren
dir: géift / géingt konfrontéieren
si: géifen / géinge konfrontéieren

Conditionnel · Passé

ech: hätt konfrontéiert
du: häss konfrontéiert
hien / hatt / si: hätt konfrontéiert
mir: hätte konfrontéiert
dir: hätt konfrontéiert
si: hätte konfrontéiert

Imperativ · Present

du: konfrontéier!
dir: konfrontéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →