konjugéieren

Lëtzebuergesch
English
to conjugate
Français
conjuguer
Deutsch
konjugieren
Woordsoort
VRB
Hulpwerkwoord
hunn
Voltooid deelwoord
konjugéiert

Uitspraak (IPA)

[konjuɡˈɜɪəʀən]

Betekenissen en vertalingen

Betekenis 1

Deutsch
konjugieren
Français
conjuguer
English
to conjugate
Português
conjugar
Nederlands
verbuigen (werkwoorden)

Gebruiksnotities

Spellingvarianten

Alleen door de bron gecontroleerde varianten worden voorgesteld.

  • konjugéier
  • konjugéieren
  • konjugéiers
  • konjugéiert
  • konjugéiertem
  • konjugéierten
  • konjugéierter

Voorbeeldzinnen

  1. d'Kanner hunn déi ganz Schoulstonn misse Verbe konjugéieren

    Betekenis: verbuigen

Werkwoordvervoeging

Infinitief
konjugéieren
Voltooid deelwoord
konjugéiert
Hulpwerkwoord
hunn
Aantonende wijs · Tegenwoordige tijd
ech
konjugéieren
du
konjugéiers
hien / hatt / si
konjugéiert
mir
konjugéieren
dir
konjugéiert
si
konjugéieren
Aantonende wijs · Voltooid tegenwoordige tijd
ech
hu konjugéiert
du
hues konjugéiert
hien / hatt / si
huet konjugéiert
mir
hu konjugéiert
dir
hutt konjugéiert
si
hu konjugéiert
Aantonende wijs · Voltooid verleden tijd
ech
hat konjugéiert
du
has konjugéiert
hien / hatt / si
hat konjugéiert
mir
hate konjugéiert
dir
hat konjugéiert
si
hate konjugéiert
Voorwaardelijke wijs · Tegenwoordige tijd
ech
géif / géing konjugéieren
du
géifs / géings konjugéieren
hien / hatt / si
géif / géing konjugéieren
mir
géifen / géinge konjugéieren
dir
géift / géingt konjugéieren
si
géifen / géinge konjugéieren
Voorwaardelijke wijs · Verleden tijd
ech
hätt konjugéiert
du
häss konjugéiert
hien / hatt / si
hätt konjugéiert
mir
hätte konjugéiert
dir
hätt konjugéiert
si
hätte konjugéiert
Gebiedende wijs · Tegenwoordige tijd
du
konjugéier!
dir
konjugéiert!

Bron: ZLS / LOD · juli 2026 · CC0

→