krepéieren

Lëtzebuergesch
English
to perish; to kill oneself
Français
crever; s'éreinter
Deutsch
krepieren; sich abrackern
Type
VRB
Synonym
sech futtimaachen; sech schënnen
Auxiliary
hunn
Participe passé
krepéiert; krepéiert

Aussprooch (IPA)

[kʀəpˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch
krepieren (verenden)
Français
crever (mourir)
English
to croak; to perish
Português
morrer; esticar o pernil
Nederlands
doodgaan (van dieren)

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch
sich abrackern
Français
se crever; s'éreinter
English
to kill oneself (to overexert oneself)
Português
matar-se; esfalfar-se
Nederlands
zich afbeulen; zich kapotwerken

Synonymer

sech futtimaachen · sech schënnen

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • krepéier
  • krepéieren
  • krepéiers
  • krepéiert
  • sech krepéieren

Beispillsätz

  1. dem Bauer sinn eng hallef Dose Fierkele krepéiert

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: crever

  2. ech krepéiere mech schonn de ganze Mueren an du kucks no!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: se crever; s'éreinter

Konjugatioun

Infinitiv
krepéieren
Partizip
krepéiert
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
krepéieren
du
krepéiers
hien / hatt / si
krepéiert
mir
krepéieren
dir
krepéiert
si
krepéieren
Indikativ · Passé composé
ech
si krepéiert
du
bass krepéiert
hien / hatt / si
ass krepéiert
mir
si krepéiert
dir
sidd krepéiert
si
si krepéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war krepéiert
du
waars krepéiert
hien / hatt / si
war krepéiert
mir
ware krepéiert
dir
waart krepéiert
si
ware krepéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing krepéieren
du
géifs / géings krepéieren
hien / hatt / si
géif / géing krepéieren
mir
géifen / géinge krepéieren
dir
géift / géingt krepéieren
si
géifen / géinge krepéieren
Conditionnel · Passé
ech
wier krepéiert
du
wiers krepéiert
hien / hatt / si
wier krepéiert
mir
wiere krepéiert
dir
wiert krepéiert
si
wiere krepéiert
Imperativ · Present
du
krepéier!
dir
krepéiert!
Indikativ · Present
ech
krepéiere mech
du
krepéiers dech
hien / hatt / si
krepéiert sech
mir
krepéieren eis
dir
krepéiert iech
si
krepéieren sech
Indikativ · Passé composé
ech
hu mech krepéiert
du
hues dech krepéiert
hien / hatt / si
huet sech krepéiert
mir
hunn eis krepéiert
dir
hutt iech krepéiert
si
hunn sech krepéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat mech krepéiert
du
has dech krepéiert
hien / hatt / si
hat sech krepéiert
mir
haten eis krepéiert
dir
hat iech krepéiert
si
haten sech krepéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing mech krepéieren
du
géifs / géings dech krepéieren
hien / hatt / si
géif / géing sech krepéieren
mir
géifen / géingen eis krepéieren
dir
géift / géingt iech krepéieren
si
géifen / géingen sech krepéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt mech krepéiert
du
häss dech krepéiert
hien / hatt / si
hätt sech krepéiert
mir
hätten eis krepéiert
dir
hätt iech krepéiert
si
hätten sech krepéiert
Imperativ · Present
du
krepéier dech!
dir
krepéiert iech!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →