lächelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gelächelt

Aussprache (IPA)

[lˈæɕələn]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gelächelt
  • lächel
  • lächelen
  • lächels
  • lächelt

Konjugation

Infinitiv
lächelen
Partizip Perfekt
gelächelt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
lächelen
du
lächels
hien / hatt / si
lächelt
mir
lächelen
dir
lächelt
si
lächelen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gelächelt
du
hues gelächelt
hien / hatt / si
huet gelächelt
mir
hu gelächelt
dir
hutt gelächelt
si
hu gelächelt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gelächelt
du
has gelächelt
hien / hatt / si
hat gelächelt
mir
hate gelächelt
dir
hat gelächelt
si
hate gelächelt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing lächelen
du
géifs / géings lächelen
hien / hatt / si
géif / géing lächelen
mir
géifen / géinge lächelen
dir
géift / géingt lächelen
si
géifen / géinge lächelen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gelächelt
du
häss gelächelt
hien / hatt / si
hätt gelächelt
mir
hätte gelächelt
dir
hätt gelächelt
si
hätte gelächelt
Imperativ · Präsens
du
lächel!
dir
lächelt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →