lächelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gelächelt

Aussprooch (IPA)

[lˈæɕələn]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gelächelt
  • lächel
  • lächelen
  • lächels
  • lächelt

Konjugatioun

Infinitiv
lächelen
Partizip
gelächelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
lächelen
du
lächels
hien / hatt / si
lächelt
mir
lächelen
dir
lächelt
si
lächelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gelächelt
du
hues gelächelt
hien / hatt / si
huet gelächelt
mir
hu gelächelt
dir
hutt gelächelt
si
hu gelächelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gelächelt
du
has gelächelt
hien / hatt / si
hat gelächelt
mir
hate gelächelt
dir
hat gelächelt
si
hate gelächelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing lächelen
du
géifs / géings lächelen
hien / hatt / si
géif / géing lächelen
mir
géifen / géinge lächelen
dir
géift / géingt lächelen
si
géifen / géinge lächelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gelächelt
du
häss gelächelt
hien / hatt / si
hätt gelächelt
mir
hätte gelächelt
dir
hätt gelächelt
si
hätte gelächelt
Imperativ · Present
du
lächel!
dir
lächelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →