lächelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gelächelt

Prononciation (API)

[lˈæɕələn]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • gelächelt
  • lächel
  • lächelen
  • lächels
  • lächelt

Conjugaison

Infinitif
lächelen
Participe passé
gelächelt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
lächelen
du
lächels
hien / hatt / si
lächelt
mir
lächelen
dir
lächelt
si
lächelen
Indicatif · Passé composé
ech
hu gelächelt
du
hues gelächelt
hien / hatt / si
huet gelächelt
mir
hu gelächelt
dir
hutt gelächelt
si
hu gelächelt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat gelächelt
du
has gelächelt
hien / hatt / si
hat gelächelt
mir
hate gelächelt
dir
hat gelächelt
si
hate gelächelt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing lächelen
du
géifs / géings lächelen
hien / hatt / si
géif / géing lächelen
mir
géifen / géinge lächelen
dir
géift / géingt lächelen
si
géifen / géinge lächelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gelächelt
du
häss gelächelt
hien / hatt / si
hätt gelächelt
mir
hätte gelächelt
dir
hätt gelächelt
si
hätte gelächelt
Impératif · Présent
du
lächel!
dir
lächelt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →