lancéieren

Lëtzebuergesch
English
to launch; to get moving; to start
Français
lancer; entamer
Deutsch
lancieren; in Fahrt bringen; in die Wege leiten
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
lancéiert

Aussprooch (IPA)

[lɑ̃ːsˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
lancieren (auf den Markt bringen, bekannt machen)
Français
lancer (mettre sur le marché, faire connaître)
English
to launch (on the market)
Português
lançar (introduzir no mercado, tornar conhecido)
Nederlands
op de markt brengen; lanceren

Bedeitung 2

Deutsch
in Fahrt bringen (ein Fahrzeug)
Français
lancer (mettre en mouvement)
English
to bring up to speed; to get moving
Português
lançar (pôr em movimento)
Nederlands
op gang brengen (een voertuig)

Bedeitung 3

Deutsch
starten; in die Wege leiten
Français
lancer; entamer
English
to launch; to start
Português
lançar; dar início a; encetar
Nederlands
opstarten; op touw zetten (beginnen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • lancéier
  • lancéieren
  • lancéiers
  • lancéiert
  • lancéiertem
  • lancéierten
  • lancéierter

Beispillsätz

  1. dës Entreprise huet viru Kuerzem eng Rëtsch Produkter lancéiert

    Bedeitung 1: lancer

  2. du muss den Auto emol richteg lancéieren

    Bedeitung 2: lancer

  3. d'Gemeng huet eng Aktioun géint den Hondsdreck op den Trottoire lancéiert

    Bedeitung 3: lancer; entamer

  4. hien huet d'Medie benotzt, fir seng Karriär ze lancéieren

    Bedeitung 3: lancer; entamer

Konjugatioun

Infinitiv
lancéieren
Partizip
lancéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
lancéieren
du
lancéiers
hien / hatt / si
lancéiert
mir
lancéieren
dir
lancéiert
si
lancéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu lancéiert
du
hues lancéiert
hien / hatt / si
huet lancéiert
mir
hu lancéiert
dir
hutt lancéiert
si
hu lancéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat lancéiert
du
has lancéiert
hien / hatt / si
hat lancéiert
mir
hate lancéiert
dir
hat lancéiert
si
hate lancéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing lancéieren
du
géifs / géings lancéieren
hien / hatt / si
géif / géing lancéieren
mir
géifen / géinge lancéieren
dir
géift / géingt lancéieren
si
géifen / géinge lancéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt lancéiert
du
häss lancéiert
hien / hatt / si
hätt lancéiert
mir
hätte lancéiert
dir
hätt lancéiert
si
hätte lancéiert
Imperativ · Present
du
lancéier!
dir
lancéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →