léinen

Lëtzebuergesch

English: to lend; to borrow
Français: prêter (à); emprunter
Deutsch: leihen; ausleihen

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: geléint

Pronunciation (IPA)

[lˈɜɪnən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch: leihen (zur Verfügung stellen)
Français: prêter (à) (mettre à disposition)
English: to lend
Português: emprestar (a)
Nederlands: lenen (beschikbaar stellen)

Meaning 2

Deutsch: leihen; ausleihen (entleihen)
Français: emprunter (obtenir à titre de prêt)
English: to borrow
Português: pedir emprestado
Nederlands: lenen (in leen krijgen)

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

geléint
geléintem
geléinten
geléinter
léin
léinen
léins
léint

Example sentences

ech hunn näischt fir ze schreiwen, kanns de mer däi Bic léinen ?
Meaning 1: to lend
hien huet mer Sue geléint , well ech mäi Portmonni vergiess hat
Meaning 1: to lend
kanns de mer zwee Blat Pabeier léinen ?
Meaning 1: to lend
ech hu mer an der Bibliothéik e Buch geléint
Meaning 2: to borrow
fir mäi Studium ze bezuelen, hunn ech misse Sue léinen
Meaning 2: to borrow

Verb conjugation

Infinitive: léinen
Past participle: geléint
Auxiliary: hunn

Indicative · Present

ech: léinen
du: léins
hien / hatt / si: léint
mir: léinen
dir: léint
si: léinen

Indicative · Perfect

ech: hu geléint
du: hues geléint
hien / hatt / si: huet geléint
mir: hu geléint
dir: hutt geléint
si: hu geléint

Indicative · Pluperfect

ech: hat geléint
du: has geléint
hien / hatt / si: hat geléint
mir: hate geléint
dir: hat geléint
si: hate geléint

Conditional · Present

ech: géif / géing léinen
du: géifs / géings léinen
hien / hatt / si: géif / géing léinen
mir: géifen / géinge léinen
dir: géift / géingt léinen
si: géifen / géinge léinen

Conditional · Past

ech: hätt geléint
du: häss geléint
hien / hatt / si: hätt geléint
mir: hätte geléint
dir: hätt geléint
si: hätte geléint

Imperative · Present

du: léin!
dir: léint!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →