monkelen

Lëtzebuergesch
English
to be rumoured
Français
colporter
Deutsch
munkeln
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gemonkelt

Aussprooch (IPA)

[mˈoŋkələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
munkeln
Français
raconter; colporter (une rumeur)
English
to say; to be rumoured (to spread a rumour about)
Português
dizer; murmurar (um boato)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gemonkelt
  • gemonkeltem
  • gemonkelten
  • gemonkelter
  • monkel
  • monkelen
  • monkels
  • monkelt

Beispillsätz

  1. d'Leit monkelen , datt seng Elteren an der Scheedung wieren

    Bedeitung: raconter; colporter

  2. et gëtt gemonkelt , datt si zwee eppes mateneen hunn

    Bedeitung: raconter; colporter

Konjugatioun

Infinitiv
monkelen
Partizip
gemonkelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
monkelen
du
monkels
hien / hatt / si
monkelt
mir
monkelen
dir
monkelt
si
monkelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gemonkelt
du
hues gemonkelt
hien / hatt / si
huet gemonkelt
mir
hu gemonkelt
dir
hutt gemonkelt
si
hu gemonkelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gemonkelt
du
has gemonkelt
hien / hatt / si
hat gemonkelt
mir
hate gemonkelt
dir
hat gemonkelt
si
hate gemonkelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing monkelen
du
géifs / géings monkelen
hien / hatt / si
géif / géing monkelen
mir
géifen / géinge monkelen
dir
géift / géingt monkelen
si
géifen / géinge monkelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gemonkelt
du
häss gemonkelt
hien / hatt / si
hätt gemonkelt
mir
hätte gemonkelt
dir
hätt gemonkelt
si
hätte gemonkelt
Imperativ · Present
du
monkel!
dir
monkelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →