nennen

Lëtzebuergesch
English
to call; to mention; to name; to appoint; to call oneself; to be called
Français
appeler; qualifier (de); mentionner; citer; nommer; prétendre être; s'appeler
Deutsch
nennen; erwähnen; ernennen (zu); sich nennen; bezeichnet werden als
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
genannt

Aussprooch (IPA)

[nˈænən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
nennen (einen Namen geben)
Français
appeler (donner un nom à)
English
to call (to name)
Português
chamar (dar um nome a)
Nederlands
noemen (een naam geven)

Bedeitung 2

Deutsch
nennen (bezeichnen, betiteln)
Français
appeler; qualifier (de)
English
to call (to describe as)
Português
chamar; denominar
Nederlands
noemen (betitelen)

Bedeitung 3

Deutsch
nennen; erwähnen
Français
mentionner
English
to name; to mention
Português
mencionar
Nederlands
noemen (vermelden)

Bedeitung 4

Deutsch
nennen (aufzählen)
Français
citer (énumérer)
English
to name (to list)
Português
citar (enumerar)
Nederlands
noemen (opnoemen)

Bedeitung 5

Deutsch
ernennen (zu)
Français
nommer (désigner, choisir)
English
to appoint
Português
nomear (designar, escolher)
Nederlands
benoemen (tot)

Bedeitung 6

Deutsch
sich nennen (sich anmaßen zu sein)
Français
se qualifier de; prétendre être
English
to call oneself (to claim to be)
Português
chamar-se (a si mesmo); denominar-se
Nederlands
zich noemen (aangeven te zijn)

Bedeitung 7

Deutsch
sich nennen; bezeichnet werden als
Français
s'appeler (être qualifié de)
English
to be called (to be termed, to be described as)
Português
chamar-se (ser qualificado de)
Nederlands
heten (aangeduid worden als)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • genannt
  • genanntem
  • genannten
  • genannter
  • nenn
  • nennen
  • nenns
  • nennt
  • sech nennen

Beispillsätz

  1. wéi wëlls de däin Hond nennen ?

    Bedeitung 1: appeler

  2. wéi nennt een dat Déngen do?

    Bedeitung 2: appeler; qualifier (de)

  3. wat geet dech un, mech en Iesel ze nennen ?

    Bedeitung 2: appeler; qualifier (de)

  4. nenn d'Kand mam Numm!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: appeler; qualifier (de)

  5. ech sinn enttäuscht, datt ech an senger Ried net genannt gouf

    Bedeitung 3: mentionner

  6. den Direkter huet sech iwwer seng Mataarbechter geiergert, ouni een (mam Numm) ze nennen

    Bedeitung 3: mentionner

  7. nenn mer emol fënnef Uertschafte mat méi ewéi 5000 Awunner!

    Bedeitung 4: citer

  8. de President gëtt fir eng Period vu sechs Joer genannt

    Bedeitung 5: nommer

  9. an esou een nennt sech e Spezialist!

    Bedeitung 6: se qualifier de; prétendre être

  10. esou en Handel nennt sech bei eis eng Gaunerei!

    Bedeitung 7: s'appeler

Konjugatioun

Infinitiv
nennen
Partizip
genannt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
nennen (mech)
du
nenns (dech)
hien / hatt / si
nennt (sech)
mir
nennen (eis)
dir
nennt (iech)
si
nennen (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) genannt
du
hues (dech) genannt
hien / hatt / si
huet (sech) genannt
mir
hunn (eis) genannt
dir
hutt (iech) genannt
si
hunn (sech) genannt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) genannt
du
has (dech) genannt
hien / hatt / si
hat (sech) genannt
mir
haten (eis) genannt
dir
hat (iech) genannt
si
haten (sech) genannt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) nennen
du
géifs / géings (dech) nennen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) nennen
mir
géifen / géingen (eis) nennen
dir
géift / géingt (iech) nennen
si
géifen / géingen (sech) nennen
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) genannt
du
häss (dech) genannt
hien / hatt / si
hätt (sech) genannt
mir
hätten (eis) genannt
dir
hätt (iech) genannt
si
hätten (sech) genannt
Imperativ · Present
du
nenn (dech)!
dir
nennt (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →