ofgrenzen

Lëtzebuergesch
English
to mark off; to define; to distance oneself from
Français
délimiter; se démarquer de
Deutsch
abgrenzen; sich abgrenzen von
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ofgegrenzt

Aussprooch (IPA)

[ˈoːfɡʀæntsən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
abgrenzen (eingrenzen, einfrieden)
Français
délimiter (marquer les limites spatiales de)
English
to delimit; to mark off
Português
delimitar (marcar os limites espaciais de)
Nederlands
afbakenen (afgrenzen, afscheiden)

Bedeitung 2

Deutsch
abgrenzen (festlegen)
Français
délimiter (définir)
English
to delimit; to define
Português
delimitar (definir)
Nederlands
afbakenen (vaststellen)

Bedeitung 3

Deutsch
sich abgrenzen von
Français
se démarquer de
English
to distance oneself from
Português
demarcar-se de
Nederlands
zich distantiëren van

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ofgegrenzt
  • ofgegrenztem
  • ofgegrenzten
  • ofgegrenzter
  • ofgrenz
  • ofgrenzen
  • ofgrenzt
  • ofzegrenzen
  • sech ofgrenze vun
  • sech ofgrenzen

Beispillsätz

  1. eis Noperen hunn hiren Terrain mat enger Heck ofgegrenzt

    Bedeitung 1: délimiter

  2. fir eng gutt Zesummenaarbecht musse mer d'Aufgabe kloer ofgrenzen

    Bedeitung 2: délimiter

  3. mat hirer Ausso huet d'Politikerin sech vun hirer Partei ofgegrenzt

    Bedeitung 3: se démarquer de

Konjugatioun

Infinitiv
ofgrenzen
Partizip
ofgegrenzt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
grenzen (mech) of
du
grenz (dech) of
hien / hatt / si
grenzt (sech) of
mir
grenzen (eis) of
dir
grenzt (iech) of
si
grenzen (sech) of
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) ofgegrenzt
du
hues (dech) ofgegrenzt
hien / hatt / si
huet (sech) ofgegrenzt
mir
hunn (eis) ofgegrenzt
dir
hutt (iech) ofgegrenzt
si
hunn (sech) ofgegrenzt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) ofgegrenzt
du
has (dech) ofgegrenzt
hien / hatt / si
hat (sech) ofgegrenzt
mir
haten (eis) ofgegrenzt
dir
hat (iech) ofgegrenzt
si
haten (sech) ofgegrenzt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) ofgrenzen
du
géifs / géings (dech) ofgrenzen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) ofgrenzen
mir
géifen / géingen (eis) ofgrenzen
dir
géift / géingt (iech) ofgrenzen
si
géifen / géingen (sech) ofgrenzen
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) ofgegrenzt
du
häss (dech) ofgegrenzt
hien / hatt / si
hätt (sech) ofgegrenzt
mir
hätten (eis) ofgegrenzt
dir
hätt (iech) ofgegrenzt
si
hätten (sech) ofgegrenzt
Imperativ · Present
du
grenz (dech) of!
dir
grenzt (iech) of!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →