ofhalen

Lëtzebuergesch
English
to hold; to keep from; to take from
Français
(faire) avoir lieu; dissuader de; retenir (sur)
Deutsch
abhalten; abhalten von; abziehen (von)
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ofgehalen; ofgehal

Aussprooch (IPA)

[ˈoːfhaːlən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
abhalten (durchführen)
Français
organiser; (faire) avoir lieu
English
to hold (to organize)
Português
organizar; realizar (uma atividade)
Nederlands
houden; organiseren

Bedeitung 2

Deutsch
abhalten von
Français
empêcher de faire; dissuader de
English
to keep from (to hold back from)
Português
impedir de fazer; dissuadir de
Nederlands
afhouden van

Bedeitung 3

Deutsch
abziehen (von) (in Rechnung stellen)
Français
retenir (sur) (déduire (de))
English
to take from (to deduct from)
Português
reter (sobre) (deduzir (de))
Nederlands
inhouden (op); aftrekken (van)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ofgehal
  • ofgehalen
  • ofhaalt
  • ofhale vun
  • ofhalen
  • ofhalen (vun)
  • ofhäls
  • ofhält
  • ofhéil
  • ofhéilen
  • ofhéils
  • ofhéilt
  • ofhoul
  • ofhoulen
  • ofhouls
  • ofhoult
  • ofzehalen

Beispillsätz

  1. all d'Epreuvë ginn op engem Dag ofgehalen

    Bedeitung 1: organiser; (faire) avoir lieu

  2. mir konnten hien net vun där Dommheet ofhalen

    Bedeitung 2: empêcher de faire; dissuader de

  3. dat schlecht Wieder huet eis net vun eise Pläng ofgehalen

    Bedeitung 2: empêcher de faire; dissuader de

  4. d'Suen, déi gefeelt hunn, huet de Patron der Vendeuse vun der Pai ofgehalen

    Bedeitung 3: retenir (sur)

Konjugatioun

Infinitiv
ofhalen
Partizip
ofgehalen / ofgehal
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
halen of
du
häls of
hien / hatt / si
hält of
mir
halen of
dir
haalt of
si
halen of
Indikativ · Imparfait
ech
houl of
du
houls of
hien / hatt / si
houl of
mir
houlen of
dir
hoult of
si
houlen of
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ofgehalen / ofgehal
du
hues ofgehalen / ofgehal
hien / hatt / si
huet ofgehalen / ofgehal
mir
hunn ofgehalen / ofgehal
dir
hutt ofgehalen / ofgehal
si
hunn ofgehalen / ofgehal
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ofgehalen / ofgehal
du
has ofgehalen / ofgehal
hien / hatt / si
hat ofgehalen / ofgehal
mir
haten ofgehalen / ofgehal
dir
hat ofgehalen / ofgehal
si
haten ofgehalen / ofgehal
Conditionnel · presentSimple
ech
héil of
du
héils of
hien / hatt / si
héil of
mir
héilen of
dir
héilt of
si
héilen of
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ofhalen
du
géifs / géings ofhalen
hien / hatt / si
géif / géing ofhalen
mir
géifen / géingen ofhalen
dir
géift / géingt ofhalen
si
géifen / géingen ofhalen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ofgehalen / ofgehal
du
häss ofgehalen / ofgehal
hien / hatt / si
hätt ofgehalen / ofgehal
mir
hätten ofgehalen / ofgehal
dir
hätt ofgehalen / ofgehal
si
hätten ofgehalen / ofgehal
Imperativ · Present
du
hal of!
dir
haalt of!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →