ofkommen

Lëtzebuergesch
English
to deviate from; to abandon
Français
s'écarter de; abandonner
Deutsch
abkommen von
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
ofkomm

Aussprooch (IPA)

[ˈoːfkomən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
abkommen von (abweichen von)
Français
dévier de; s'écarter de
English
to stray from; to deviate from
Português
desviar-se de; afastar-se de
Nederlands
afkomen; af geraken; afdwalen

Bedeitung 2

Deutsch
abkommen von (ablassen von)
Français
renoncer à; abandonner (une idée, un projet)
English
to give up; to abandon (an idea, a plan)
Português
desistir de; abandonar (uma ideia, um projeto)
Nederlands
opgeven

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ofkéim
  • ofkéimen
  • ofkéims
  • ofkéimt
  • ofkënns
  • ofkënnt
  • ofkomm
  • ofkomme vun
  • ofkommen
  • ofkommt
  • ofkoum
  • ofkoumen
  • ofkoums
  • ofkoumt
  • ofzekommen

Beispillsätz

  1. duerch deen décken Niwwel si mer vum Wee ofkomm

    Bedeitung 1: dévier de; s'écarter de

  2. si si vum Theema ofkomm

    Bedeitung 1: dévier de; s'écarter de

  3. mir si séier vun där Iddi ofkomm , wéi mer d'Aarbecht derhanner gesinn hunn

    Bedeitung 2: renoncer à; abandonner

Konjugatioun

Infinitiv
ofkommen
Partizip
ofkomm
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
kommen of
du
kënns of
hien / hatt / si
kënnt of
mir
kommen of
dir
kommt of
si
kommen of
Indikativ · Imparfait
ech
koum of
du
koums of
hien / hatt / si
koum of
mir
koumen of
dir
koumt of
si
koumen of
Indikativ · Passé composé
ech
sinn ofkomm
du
bass ofkomm
hien / hatt / si
ass ofkomm
mir
sinn ofkomm
dir
sidd ofkomm
si
sinn ofkomm
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war ofkomm
du
waars ofkomm
hien / hatt / si
war ofkomm
mir
waren ofkomm
dir
waart ofkomm
si
waren ofkomm
Conditionnel · presentSimple
ech
kéim of
du
kéims of
hien / hatt / si
kéim of
mir
kéimen of
dir
kéimt of
si
kéimen of
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ofkommen
du
géifs / géings ofkommen
hien / hatt / si
géif / géing ofkommen
mir
géifen / géingen ofkommen
dir
géift / géingt ofkommen
si
géifen / géingen ofkommen
Conditionnel · Passé
ech
wier ofkomm
du
wiers ofkomm
hien / hatt / si
wier ofkomm
mir
wieren ofkomm
dir
wiert ofkomm
si
wieren ofkomm
Imperativ · Present
du
komm of!
dir
kommt of!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →