ofleeën

Lëtzebuergesch
English
to give up; to compensate; to take an oath; to sail
Français
se débarrasser de; racheter les parts d'héritage de; prêter serment; lever l'ancre
Deutsch
ablegen; abfinden; einen Eid ablegen
Type
VRB
Synonym
lassginn
Auxiliary
hunn
Participe passé
ofgeluecht

Aussprooch (IPA)

[ˈoːfleːən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

gehuewen

Deutsch
ablegen (sich abgewöhnen)
Français
se défaire de; se débarrasser de (d'une habitude)
English
to give up (a habit)
Português
livrar-se de; desembaraçar-se de (de um hábito)
Nederlands
zich afwenden van (afleren)

Synonymer

lassginn

Bedeitung 2

Deutsch
abfinden (einen Erben)
Français
racheter les parts d'héritage de
English
to buy out; to compensate (an heir)
Português
adquirir as quotas hereditárias de
Nederlands
uitkopen (een erfgenaam)

Bedeitung 3

Deutsch
einen Eid ablegen
Français
prêter serment
English
to take an oath
Português
prestar juramento
Nederlands
een eed afleggen

Bedeitung 4

Deutsch
ablegen (abfahren)
Français
appareiller; lever l'ancre
English
to cast off; to sail
Português
zarpar; levantar ferro
Nederlands
afleggen; afvaren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • en Eed ofleeën
  • ofgeluecht
  • ofgeluechtem
  • ofgeluechten
  • ofgeluechter
  • ofleeën
  • oflees
  • ofleet
  • ofzeleeën

Beispillsätz

  1. am Alter huet hien et nach fäerdegbruecht, seng schlecht Gewunnechten ofzeleeën

    gehuewen

    Bedeitung 1: se défaire de; se débarrasser de

  2. fir den Haff kënnen ze iwwerhuelen, huet e seng Geschwëster missen ofleeën

    Bedeitung 2: racheter les parts d'héritage de

  3. hues du schonn eng Kéier missen en Eed ofleeën ?

    Bedeitung 3: prêter serment

  4. d'Schëff huet ofgeluecht , esoubal d'Leit all u Bord waren

    Bedeitung 4: appareiller; lever l'ancre

Konjugatioun

Infinitiv
ofleeën
Partizip
ofgeluecht
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
leeën of
du
lees of
hien / hatt / si
leet of
mir
leeën of
dir
leet of
si
leeën of
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ofgeluecht
du
hues ofgeluecht
hien / hatt / si
huet ofgeluecht
mir
hunn ofgeluecht
dir
hutt ofgeluecht
si
hunn ofgeluecht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ofgeluecht
du
has ofgeluecht
hien / hatt / si
hat ofgeluecht
mir
haten ofgeluecht
dir
hat ofgeluecht
si
haten ofgeluecht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ofleeën
du
géifs / géings ofleeën
hien / hatt / si
géif / géing ofleeën
mir
géifen / géingen ofleeën
dir
géift / géingt ofleeën
si
géifen / géingen ofleeën
Conditionnel · Passé
ech
hätt ofgeluecht
du
häss ofgeluecht
hien / hatt / si
hätt ofgeluecht
mir
hätten ofgeluecht
dir
hätt ofgeluecht
si
hätten ofgeluecht
Imperativ · Present
du
lee of!
dir
leet of!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →