ofweisen

Lëtzebuergesch

English: to turn away; to reject
Français: éconduire; refuser
Deutsch: abweisen

Type: VRB
Auxiliary: hunn
Participe passé: ofgewisen

Aussprooch (IPA)

[ˈoːfvɑɪzən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch: abweisen (von sich weisen)
Français: rejeter; repousser; éconduire
English: to rebuff; to turn away (to reject)
Português: rejeitar; repelir; mandar embora
Nederlands: afwijzen (de deur wijzen, wegsturen)

Bedeitung 2

Deutsch: abweisen (ablehnen)
Français: rejeter; refuser (décliner)
English: to dismiss; to reject
Português: rejeitar; recusar; indeferir
Nederlands: afwijzen (verwerpen)

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

ofgewisen
ofweis
ofweisen
ofweist
ofzeweisen

Beispillsätz

hatt huet hien ofgewisen , well en opdrénglech ginn ass
Bedeitung 1: rejeter; repousser; éconduire
den Heeschert ass iwwerall ofgewise ginn
Bedeitung 1: rejeter; repousser; éconduire
d'Geriicht huet eis Plainte géint d'Gemeng ofgewisen
Bedeitung 2: rejeter; refuser

Konjugatioun

Infinitiv: ofweisen
Partizip: ofgewisen
Hëllefsverb: hunn

Indikativ · Present

ech: weisen of
du: weis of
hien / hatt / si: weist of
mir: weisen of
dir: weist of
si: weisen of

Indikativ · Passé composé

ech: hunn ofgewisen
du: hues ofgewisen
hien / hatt / si: huet ofgewisen
mir: hunn ofgewisen
dir: hutt ofgewisen
si: hunn ofgewisen

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: hat ofgewisen
du: has ofgewisen
hien / hatt / si: hat ofgewisen
mir: haten ofgewisen
dir: hat ofgewisen
si: haten ofgewisen

Conditionnel · Present

ech: géif / géing ofweisen
du: géifs / géings ofweisen
hien / hatt / si: géif / géing ofweisen
mir: géifen / géingen ofweisen
dir: géift / géingt ofweisen
si: géifen / géingen ofweisen

Conditionnel · Passé

ech: hätt ofgewisen
du: häss ofgewisen
hien / hatt / si: hätt ofgewisen
mir: hätten ofgewisen
dir: hätt ofgewisen
si: hätten ofgewisen

Imperativ · Present

du: weis of!
dir: weist of!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →