ofwieren

Lëtzebuergesch
English
to fend off; to prevent
Français
parer; déjouer
Deutsch
abwehren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ofgewiert

Aussprooch (IPA)

[ˈoːfviːɐ̯ʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
abwehren (abschlagen)
Français
parer (détourner)
English
to clear; to fend off (the ball; an attack)
Português
defender; rechaçar (desviar)
Nederlands
afweren (pareren)

Bedeitung 2

Deutsch
abwehren (vereiteln)
Français
parer à; déjouer
English
to thwart; to prevent
Português
frustrar (fazer falhar)
Nederlands
afweren (verijdelen, voorkomen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ofgewiert
  • ofgewiertem
  • ofgewierten
  • ofgewierter
  • ofwieren
  • ofwiers
  • ofwiert
  • ofzewieren

Beispillsätz

  1. de Golkipp huet de Ball gutt ofgewiert

    Bedeitung 1: parer

  2. den Terroristen hir Pläng konnten am leschten Ament vun der Police ofgewiert ginn

    Bedeitung 2: parer à; déjouer

Konjugatioun

Infinitiv
ofwieren
Partizip
ofgewiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
wieren of
du
wiers of
hien / hatt / si
wiert of
mir
wieren of
dir
wiert of
si
wieren of
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ofgewiert
du
hues ofgewiert
hien / hatt / si
huet ofgewiert
mir
hunn ofgewiert
dir
hutt ofgewiert
si
hunn ofgewiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ofgewiert
du
has ofgewiert
hien / hatt / si
hat ofgewiert
mir
haten ofgewiert
dir
hat ofgewiert
si
haten ofgewiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ofwieren
du
géifs / géings ofwieren
hien / hatt / si
géif / géing ofwieren
mir
géifen / géingen ofwieren
dir
géift / géingt ofwieren
si
géifen / géingen ofwieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt ofgewiert
du
häss ofgewiert
hien / hatt / si
hätt ofgewiert
mir
hätten ofgewiert
dir
hätt ofgewiert
si
hätten ofgewiert
Imperativ · Present
du
wier of!
dir
wiert of!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →