opbléien

Lëtzebuergesch
English
to blossom
Français
s'épanouir
Deutsch
aufblühen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
opgebléit; opgeblitt

Aussprache (IPA)

[ˈopblɜɪən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
aufblühen (aufleben)
Français
s'épanouir (personne)
English
to blossom (to flourish)
Português
renascer; regozijar-se
Nederlands
opleven; opbloeien
Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • opbléien
  • opbléis
  • opbléit
  • opblitt
  • opblitts
  • opgebléit
  • opgeblitt
  • opzebléien

Anwendungsbeispiele

  1. hien ass richteg opgebléit , nodeem en eng Aarbecht fonnt hat

    Bedeutung: aufblühen

Konjugation

Infinitiv
opbléien
Partizip Perfekt
opgebléit / opgeblitt
Hilfsverb
sinn
Indikativ · Präsens
ech
bléien op
du
bléis / blitts op
hien / hatt / si
bléit / blitt op
mir
bléien op
dir
bléit / blitt op
si
bléien op
Indikativ · Perfekt
ech
sinn opgebléit / opgeblitt
du
bass opgebléit / opgeblitt
hien / hatt / si
ass opgebléit / opgeblitt
mir
sinn opgebléit / opgeblitt
dir
sidd opgebléit / opgeblitt
si
sinn opgebléit / opgeblitt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war opgebléit / opgeblitt
du
waars opgebléit / opgeblitt
hien / hatt / si
war opgebléit / opgeblitt
mir
waren opgebléit / opgeblitt
dir
waart opgebléit / opgeblitt
si
waren opgebléit / opgeblitt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing opbléien
du
géifs / géings opbléien
hien / hatt / si
géif / géing opbléien
mir
géifen / géingen opbléien
dir
géift / géingt opbléien
si
géifen / géingen opbléien
Konditional · Vergangenheit
ech
wier opgebléit / opgeblitt
du
wiers opgebléit / opgeblitt
hien / hatt / si
wier opgebléit / opgeblitt
mir
wieren opgebléit / opgeblitt
dir
wiert opgebléit / opgeblitt
si
wieren opgebléit / opgeblitt
Imperativ · Präsens
du
bléi op!
dir
bléit / blitt op!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →