opbléien

Lëtzebuergesch
English
to blossom
Français
s'épanouir
Deutsch
aufblühen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
opgebléit; opgeblitt

Pronunciation (IPA)

[ˈopblɜɪən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
aufblühen (aufleben)
Français
s'épanouir (personne)
English
to blossom (to flourish)
Português
renascer; regozijar-se
Nederlands
opleven; opbloeien
Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • opbléien
  • opbléis
  • opbléit
  • opblitt
  • opblitts
  • opgebléit
  • opgeblitt
  • opzebléien

Example sentences

  1. hien ass richteg opgebléit , nodeem en eng Aarbecht fonnt hat

    Meaning: to blossom

Verb conjugation

Infinitive
opbléien
Past participle
opgebléit / opgeblitt
Auxiliary
sinn
Indicative · Present
ech
bléien op
du
bléis / blitts op
hien / hatt / si
bléit / blitt op
mir
bléien op
dir
bléit / blitt op
si
bléien op
Indicative · Perfect
ech
sinn opgebléit / opgeblitt
du
bass opgebléit / opgeblitt
hien / hatt / si
ass opgebléit / opgeblitt
mir
sinn opgebléit / opgeblitt
dir
sidd opgebléit / opgeblitt
si
sinn opgebléit / opgeblitt
Indicative · Pluperfect
ech
war opgebléit / opgeblitt
du
waars opgebléit / opgeblitt
hien / hatt / si
war opgebléit / opgeblitt
mir
waren opgebléit / opgeblitt
dir
waart opgebléit / opgeblitt
si
waren opgebléit / opgeblitt
Conditional · Present
ech
géif / géing opbléien
du
géifs / géings opbléien
hien / hatt / si
géif / géing opbléien
mir
géifen / géingen opbléien
dir
géift / géingt opbléien
si
géifen / géingen opbléien
Conditional · Past
ech
wier opgebléit / opgeblitt
du
wiers opgebléit / opgeblitt
hien / hatt / si
wier opgebléit / opgeblitt
mir
wieren opgebléit / opgeblitt
dir
wiert opgebléit / opgeblitt
si
wieren opgebléit / opgeblitt
Imperative · Present
du
bléi op!
dir
bléit / blitt op!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →