opbléien
Lëtzebuergesch
- English
- to blossom
- Français
- s'épanouir
- Deutsch
- aufblühen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- opgebléit; opgeblitt
Aussprooch (IPA)
[ˈopblɜɪən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- aufblühen (aufleben)
- Français
- s'épanouir (personne)
- English
- to blossom (to flourish)
- Português
- renascer; regozijar-se
- Nederlands
- opleven; opbloeien
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- opbléien
- opbléis
- opbléit
- opblitt
- opblitts
- opgebléit
- opgeblitt
- opzebléien
Beispillsätz
hien ass richteg opgebléit , nodeem en eng Aarbecht fonnt hat
Bedeitung: s'épanouir
Konjugatioun
- Infinitiv
- opbléien
- Partizip
- opgebléit / opgeblitt
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- ech
- bléien op
- du
- bléis / blitts op
- hien / hatt / si
- bléit / blitt op
- mir
- bléien op
- dir
- bléit / blitt op
- si
- bléien op
Indikativ · Passé composé
- ech
- sinn opgebléit / opgeblitt
- du
- bass opgebléit / opgeblitt
- hien / hatt / si
- ass opgebléit / opgeblitt
- mir
- sinn opgebléit / opgeblitt
- dir
- sidd opgebléit / opgeblitt
- si
- sinn opgebléit / opgeblitt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war opgebléit / opgeblitt
- du
- waars opgebléit / opgeblitt
- hien / hatt / si
- war opgebléit / opgeblitt
- mir
- waren opgebléit / opgeblitt
- dir
- waart opgebléit / opgeblitt
- si
- waren opgebléit / opgeblitt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing opbléien
- du
- géifs / géings opbléien
- hien / hatt / si
- géif / géing opbléien
- mir
- géifen / géingen opbléien
- dir
- géift / géingt opbléien
- si
- géifen / géingen opbléien
Conditionnel · Passé
- ech
- wier opgebléit / opgeblitt
- du
- wiers opgebléit / opgeblitt
- hien / hatt / si
- wier opgebléit / opgeblitt
- mir
- wieren opgebléit / opgeblitt
- dir
- wiert opgebléit / opgeblitt
- si
- wieren opgebléit / opgeblitt
Imperativ · Present
- du
- bléi op!
- dir
- bléit / blitt op!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →