opginn

Lëtzebuergesch
English
to give up; to send off; to take out
Français
renoncer à; déposer; faire passer; abandonner
Deutsch
aufgeben
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
opginn

Aussprooch (IPA)

[ˈopɡin]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
aufgeben (verzichten auf, aufhören mit)
Français
abandonner; renoncer à
English
to give up
Português
abandonar; desistir de
Nederlands
opgeven (ophouden met, laten varen)

Bedeitung 2

Deutsch
aufgeben (zur Beförderung)
Français
remettre; déposer (pour expédition)
English
to post; to send off
Português
entregar; depositar (para expedição)
Nederlands
aanbieden (voor verzending)

Bedeitung 3

Deutsch
aufgeben (zur Veröffentlichung)
Français
faire passer (publier)
English
to place; to take out (an advertisement)
Português
publicar (um anúncio)
Nederlands
opgeven (een advertentie)

Bedeitung 4

Deutsch
aufgeben (aufhören)
Français
abandonner (capituler)
English
to give up (to admit defeat)
Português
abandonar; desistir
Nederlands
opgeven (stoppen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • opgéif
  • opgéifen
  • opgéifs
  • opgéift
  • opgëss
  • opgëtt
  • opgi
  • opginn
  • opgitt
  • opgouf
  • opgoufen
  • opgoufs
  • opgouft
  • opzegi
  • opzeginn

Beispillsätz

  1. mir haten d'Hoffnung schonn opginn , datt de Bus nach kéim

    Bedeitung 1: abandonner; renoncer à

  2. wéinst deem héije Loyer huet hie säi Geschäft an der Stad missen opginn

    Bedeitung 1: abandonner; renoncer à

  3. d'Dokteren hunn dee Kranken opginn

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: abandonner; renoncer à

  4. ech ginn nach op d'Post e Pak opginn

    Bedeitung 2: remettre; déposer

  5. mir hunn eng Annonce opginn , fir eisen Auto ze verkafen

    Bedeitung 3: faire passer

  6. de Leefer huet kuerz virum Enn vun der Course opginn , well en e Krämpchen hat

    Bedeitung 4: abandonner

  7. et däerf een net esou séier opginn !

    Bedeitung 4: abandonner

Konjugatioun

Infinitiv
opginn
Partizip
opginn
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
ginn op
du
gëss op
hien / hatt / si
gëtt op
mir
ginn op
dir
gitt op
si
ginn op
Indikativ · Imparfait
ech
gouf op
du
goufs op
hien / hatt / si
gouf op
mir
goufen op
dir
gouft op
si
goufen op
Indikativ · Passé composé
ech
hunn opginn
du
hues opginn
hien / hatt / si
huet opginn
mir
hunn opginn
dir
hutt opginn
si
hunn opginn
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat opginn
du
has opginn
hien / hatt / si
hat opginn
mir
haten opginn
dir
hat opginn
si
haten opginn
Conditionnel · presentSimple
ech
géif op
du
géifs op
hien / hatt / si
géif op
mir
géifen op
dir
géift op
si
géifen op
Conditionnel · Present
ech
géif / géing opginn
du
géifs / géings opginn
hien / hatt / si
géif / géing opginn
mir
géifen / géingen opginn
dir
géift / géingt opginn
si
géifen / géingen opginn
Conditionnel · Passé
ech
hätt opginn
du
häss opginn
hien / hatt / si
hätt opginn
mir
hätten opginn
dir
hätt opginn
si
hätten opginn
Imperativ · Present
du
gëff op!
dir
gitt op!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →