ophéieren

Lëtzebuergesch
English
to stop; to stop at
Français
cesser; s'arrêter
Deutsch
aufhören; gehen bis
Type
VRB
Synonym
ophalen
Auxiliary
hunn
Participe passé
opgehéiert

Aussprooch (IPA)

[ˈophɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
aufhören (nicht weitermachen)
Français
arrêter; cesser
English
to stop (to quit, to come to an end)
Português
parar; cessar
Nederlands
ophouden (stoppen, niet doorgaan)

Bedeitung 2

Deutsch
gehen bis (sich erstrecken bis)
Français
s'arrêter (s'étendre jusqu'à)
English
to stop at (to extend to)
Português
acabar (estender-se até)
Nederlands
ophouden (eindigen, zich uitstrekken tot)

Synonymer

ophalen

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • opgehéiert
  • ophéieren
  • ophéiers
  • ophéiert
  • opzehéieren

Beispillsätz

  1. héiert wannechgelift op ze kräischen!

    Bedeitung 1: arrêter; cesser

  2. héiert op mat deem Gedeessems!

    Bedeitung 1: arrêter; cesser

  3. wéini héiers de endlech op mat fëmmen?

    Bedeitung 1: arrêter; cesser

  4. wann dee Kaméidi net ophéiert , da plënnere mer

    Bedeitung 1: arrêter; cesser

  5. wéi mäi Patron mam Betrib opgehéiert huet , sinn ech ausbezuelt ginn

    Bedeitung 1: arrêter; cesser

  6. stell dech ënner, bis et ophéiert mat reenen!

    Bedeitung 1: arrêter; cesser

  7. do héiert awer alles op !

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: arrêter; cesser

  8. eise Gaart héiert bei der Baach op

    Bedeitung 2: s'arrêter

Konjugatioun

Infinitiv
ophéieren
Partizip
opgehéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
héieren op
du
héiers op
hien / hatt / si
héiert op
mir
héieren op
dir
héiert op
si
héieren op
Indikativ · Passé composé
ech
hunn opgehéiert
du
hues opgehéiert
hien / hatt / si
huet opgehéiert
mir
hunn opgehéiert
dir
hutt opgehéiert
si
hunn opgehéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat opgehéiert
du
has opgehéiert
hien / hatt / si
hat opgehéiert
mir
haten opgehéiert
dir
hat opgehéiert
si
haten opgehéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ophéieren
du
géifs / géings ophéieren
hien / hatt / si
géif / géing ophéieren
mir
géifen / géingen ophéieren
dir
géift / géingt ophéieren
si
géifen / géingen ophéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt opgehéiert
du
häss opgehéiert
hien / hatt / si
hätt opgehéiert
mir
hätten opgehéiert
dir
hätt opgehéiert
si
hätten opgehéiert
Imperativ · Present
du
héier op!
dir
héiert op!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →