opschloen

Lëtzebuergesch
English
to crack (open); to open; to impact
Français
casser; ouvrir; heurter
Deutsch
aufschlagen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
opgeschloen; opgeschloen

Aussprache (IPA)

[ˈopʃloːən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
aufschlagen (durch einen Schlag öffnen)
Français
ouvrir; casser (par un coup)
English
to break open; to crack (open)
Português
abrir; partir (com um golpe)
Nederlands
opsteken; stukslaan (een vat; een ei)

Bedeutung 2

Deutsch
aufschlagen (verletzen)
Français
ouvrir (blesser)
English
to open (to injure)
Português
abrir (ferir)
Nederlands
verwonden

Bedeutung 3

Deutsch
aufschlagen (ein Buch, eine Zeitung)
Français
ouvrir (un livre, un journal)
English
to open (a book, a paper)
Português
abrir (um livro, um jornal)
Nederlands
opslaan (een boek, de krant)

Bedeutung 4

Deutsch
aufschlagen (aufprallen)
Français
heurter (se cogner)
English
to hit; to impact
Português
bater; dar (ir contra, chocar)
Nederlands
hard neerkomen
Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • opgeschloen
  • opschléis
  • opschléit
  • opschloen
  • opschlot
  • opzeschloen

Anwendungsbeispiele

  1. fir d'Fest gëtt e Faass opgeschloen

    Bedeutung 1: aufschlagen

  2. ech hunn eng Dosen Eeër fir eng Omlett opgeschloen

    Bedeutung 1: aufschlagen

  3. ech hu mer beim Falen d'Stier opgeschloen

    Bedeutung 2: aufschlagen

  4. schlot d'Buch op der Säit zwanzeg op !

    Bedeutung 3: aufschlagen

  5. de Leeëndecker ass vun der Stee gefall a mam Kapp um Trottoir opgeschloen

    Bedeutung 4: aufschlagen

Konjugation

Infinitiv
opschloen
Partizip Perfekt
opgeschloen
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
schloen op
du
schléis op
hien / hatt / si
schléit op
mir
schloen op
dir
schlot op
si
schloen op
Indikativ · Perfekt
ech
hunn opgeschloen
du
hues opgeschloen
hien / hatt / si
huet opgeschloen
mir
hunn opgeschloen
dir
hutt opgeschloen
si
hunn opgeschloen
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat opgeschloen
du
has opgeschloen
hien / hatt / si
hat opgeschloen
mir
haten opgeschloen
dir
hat opgeschloen
si
haten opgeschloen
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing opschloen
du
géifs / géings opschloen
hien / hatt / si
géif / géing opschloen
mir
géifen / géingen opschloen
dir
géift / géingt opschloen
si
géifen / géingen opschloen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt opgeschloen
du
häss opgeschloen
hien / hatt / si
hätt opgeschloen
mir
hätten opgeschloen
dir
hätt opgeschloen
si
hätten opgeschloen
Imperativ · Präsens
du
schlo op!
dir
schlot op!
Indikativ · Präsens
ech
schloen op
du
schléis op
hien / hatt / si
schléit op
mir
schloen op
dir
schlot op
si
schloen op
Indikativ · Perfekt
ech
sinn opgeschloen
du
bass opgeschloen
hien / hatt / si
ass opgeschloen
mir
sinn opgeschloen
dir
sidd opgeschloen
si
sinn opgeschloen
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war opgeschloen
du
waars opgeschloen
hien / hatt / si
war opgeschloen
mir
waren opgeschloen
dir
waart opgeschloen
si
waren opgeschloen
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing opschloen
du
géifs / géings opschloen
hien / hatt / si
géif / géing opschloen
mir
géifen / géingen opschloen
dir
géift / géingt opschloen
si
géifen / géingen opschloen
Konditional · Vergangenheit
ech
wier opgeschloen
du
wiers opgeschloen
hien / hatt / si
wier opgeschloen
mir
wieren opgeschloen
dir
wiert opgeschloen
si
wieren opgeschloen
Imperativ · Präsens
du
schlo op!
dir
schlot op!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →