opschloen

Lëtzebuergesch
English
to crack (open); to open; to impact
Français
casser; ouvrir; heurter
Deutsch
aufschlagen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
opgeschloen; opgeschloen

Aussprooch (IPA)

[ˈopʃloːən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
aufschlagen (durch einen Schlag öffnen)
Français
ouvrir; casser (par un coup)
English
to break open; to crack (open)
Português
abrir; partir (com um golpe)
Nederlands
opsteken; stukslaan (een vat; een ei)

Bedeitung 2

Deutsch
aufschlagen (verletzen)
Français
ouvrir (blesser)
English
to open (to injure)
Português
abrir (ferir)
Nederlands
verwonden

Bedeitung 3

Deutsch
aufschlagen (ein Buch, eine Zeitung)
Français
ouvrir (un livre, un journal)
English
to open (a book, a paper)
Português
abrir (um livro, um jornal)
Nederlands
opslaan (een boek, de krant)

Bedeitung 4

Deutsch
aufschlagen (aufprallen)
Français
heurter (se cogner)
English
to hit; to impact
Português
bater; dar (ir contra, chocar)
Nederlands
hard neerkomen
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • opgeschloen
  • opschléis
  • opschléit
  • opschloen
  • opschlot
  • opzeschloen

Beispillsätz

  1. fir d'Fest gëtt e Faass opgeschloen

    Bedeitung 1: ouvrir; casser

  2. ech hunn eng Dosen Eeër fir eng Omlett opgeschloen

    Bedeitung 1: ouvrir; casser

  3. ech hu mer beim Falen d'Stier opgeschloen

    Bedeitung 2: ouvrir

  4. schlot d'Buch op der Säit zwanzeg op !

    Bedeitung 3: ouvrir

  5. de Leeëndecker ass vun der Stee gefall a mam Kapp um Trottoir opgeschloen

    Bedeitung 4: heurter

Konjugatioun

Infinitiv
opschloen
Partizip
opgeschloen
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
schloen op
du
schléis op
hien / hatt / si
schléit op
mir
schloen op
dir
schlot op
si
schloen op
Indikativ · Passé composé
ech
hunn opgeschloen
du
hues opgeschloen
hien / hatt / si
huet opgeschloen
mir
hunn opgeschloen
dir
hutt opgeschloen
si
hunn opgeschloen
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat opgeschloen
du
has opgeschloen
hien / hatt / si
hat opgeschloen
mir
haten opgeschloen
dir
hat opgeschloen
si
haten opgeschloen
Conditionnel · Present
ech
géif / géing opschloen
du
géifs / géings opschloen
hien / hatt / si
géif / géing opschloen
mir
géifen / géingen opschloen
dir
géift / géingt opschloen
si
géifen / géingen opschloen
Conditionnel · Passé
ech
hätt opgeschloen
du
häss opgeschloen
hien / hatt / si
hätt opgeschloen
mir
hätten opgeschloen
dir
hätt opgeschloen
si
hätten opgeschloen
Imperativ · Present
du
schlo op!
dir
schlot op!
Indikativ · Present
ech
schloen op
du
schléis op
hien / hatt / si
schléit op
mir
schloen op
dir
schlot op
si
schloen op
Indikativ · Passé composé
ech
sinn opgeschloen
du
bass opgeschloen
hien / hatt / si
ass opgeschloen
mir
sinn opgeschloen
dir
sidd opgeschloen
si
sinn opgeschloen
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war opgeschloen
du
waars opgeschloen
hien / hatt / si
war opgeschloen
mir
waren opgeschloen
dir
waart opgeschloen
si
waren opgeschloen
Conditionnel · Present
ech
géif / géing opschloen
du
géifs / géings opschloen
hien / hatt / si
géif / géing opschloen
mir
géifen / géingen opschloen
dir
géift / géingt opschloen
si
géifen / géingen opschloen
Conditionnel · Passé
ech
wier opgeschloen
du
wiers opgeschloen
hien / hatt / si
wier opgeschloen
mir
wieren opgeschloen
dir
wiert opgeschloen
si
wieren opgeschloen
Imperativ · Present
du
schlo op!
dir
schlot op!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →