LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to say; to order
- Français
- imposer; ordonner
- Deutsch
- anordnen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ordonéiert
ordonéieren
Aussprache (IPA)
[ɔʀdonˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- anordnen
- Français
- ordonner; imposer
- English
- to say (to give orders about)
- Português
- ordenar; impor
- Nederlands
- voorschrijven
Bedeutung 2
- Deutsch
- anordnen
- Français
- ordonner
- English
- to order
- Português
- ordenar
- Nederlands
- gelasten
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- ordonéier
- ordonéieren
- ordonéiers
- ordonéiert
- ordonéiertem
- ordonéierten
- ordonéierter
Anwendungsbeispiele
du hues hei näischt ze ordonéieren !
Bedeutung 1: anordnen
de Parquet huet eng Enquête ordonéiert
Bedeutung 2: anordnen
Konjugation
- Infinitiv
- ordonéieren
- Partizip Perfekt
- ordonéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- ordonéieren
- du
- ordonéiers
- hien / hatt / si
- ordonéiert
- mir
- ordonéieren
- dir
- ordonéiert
- si
- ordonéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn ordonéiert
- du
- hues ordonéiert
- hien / hatt / si
- huet ordonéiert
- mir
- hunn ordonéiert
- dir
- hutt ordonéiert
- si
- hunn ordonéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat ordonéiert
- du
- has ordonéiert
- hien / hatt / si
- hat ordonéiert
- mir
- haten ordonéiert
- dir
- hat ordonéiert
- si
- haten ordonéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing ordonéieren
- du
- géifs / géings ordonéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing ordonéieren
- mir
- géifen / géingen ordonéieren
- dir
- géift / géingt ordonéieren
- si
- géifen / géingen ordonéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt ordonéiert
- du
- häss ordonéiert
- hien / hatt / si
- hätt ordonéiert
- mir
- hätten ordonéiert
- dir
- hätt ordonéiert
- si
- hätten ordonéiert
Imperativ · Präsens
- du
- ordonéier!
- dir
- ordonéiert!