LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to say; to order
- Français
- imposer; ordonner
- Deutsch
- anordnen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- ordonéiert
ordonéieren
Aussprooch (IPA)
[ɔʀdonˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- anordnen
- Français
- ordonner; imposer
- English
- to say (to give orders about)
- Português
- ordenar; impor
- Nederlands
- voorschrijven
Bedeitung 2
- Deutsch
- anordnen
- Français
- ordonner
- English
- to order
- Português
- ordenar
- Nederlands
- gelasten
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- ordonéier
- ordonéieren
- ordonéiers
- ordonéiert
- ordonéiertem
- ordonéierten
- ordonéierter
Beispillsätz
du hues hei näischt ze ordonéieren !
Bedeitung 1: ordonner; imposer
de Parquet huet eng Enquête ordonéiert
Bedeitung 2: ordonner
Konjugatioun
- Infinitiv
- ordonéieren
- Partizip
- ordonéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- ordonéieren
- du
- ordonéiers
- hien / hatt / si
- ordonéiert
- mir
- ordonéieren
- dir
- ordonéiert
- si
- ordonéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn ordonéiert
- du
- hues ordonéiert
- hien / hatt / si
- huet ordonéiert
- mir
- hunn ordonéiert
- dir
- hutt ordonéiert
- si
- hunn ordonéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat ordonéiert
- du
- has ordonéiert
- hien / hatt / si
- hat ordonéiert
- mir
- haten ordonéiert
- dir
- hat ordonéiert
- si
- haten ordonéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing ordonéieren
- du
- géifs / géings ordonéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing ordonéieren
- mir
- géifen / géingen ordonéieren
- dir
- géift / géingt ordonéieren
- si
- géifen / géingen ordonéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt ordonéiert
- du
- häss ordonéiert
- hien / hatt / si
- hätt ordonéiert
- mir
- hätten ordonéiert
- dir
- hätt ordonéiert
- si
- hätten ordonéiert
Imperativ · Present
- du
- ordonéier!
- dir
- ordonéiert!