prononcéieren
Lëtzebuergesch
- English
- Français
- prononcer; prononcer
- Deutsch
- aussprechen; sprechen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- prononcéiert
Aussprache (IPA)
[pʀonɔ̃ːsˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
gehoben
- Deutsch
- aussprechen (artikulieren)
- Français
- prononcer (articuler)
- English
- to say; to pronounce
- Português
- pronunciar (articular)
- Nederlands
- uitspreken (articuleren)
Synonyme
ausschwätzen
Bedeutung 2
- Deutsch
- sprechen; verfügen; verhängen (ein Urteil)
- Français
- prononcer (un verdict)
- English
- to pronounce; to impose (a verdict)
- Português
- pronunciar; proferir (um veredicto, uma sentença)
- Nederlands
- uitspreken; wijzen; besluiten tot (een vonnis; een proces met gesloten deuren)
Bedeutung 3
- Deutsch
- sich äußern (Stellung nehmen)
- Français
- se prononcer (donner un avis officiel)
- English
- to comment (on)
- Português
- pronunciar-se (emitir um parecer oficial)
- Nederlands
- uitspraak doen (een standpunt bepalen)
Synonyme
sech äusseren
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- prononcéier
- prononcéieren
- prononcéiers
- prononcéiert
- prononcéiertem
- prononcéierten
- prononcéierter
- sech prononcéieren
Anwendungsbeispiele
weess du, wéi een dat Wuert richteg prononcéiert ?
gehoben
Bedeutung 1: aussprechen
d'Urteel gouf nach net prononcéiert
Bedeutung 2: sprechen; verfügen; verhängen
d'Geriicht huet fir dëse Prozess de Huis clos prononcéiert
Bedeutung 2: sprechen; verfügen; verhängen
de Staatsrot huet sech zu deem Gesetzesprojet nach net prononcéiert
Bedeutung 3: sich äußern
Konjugation
- Infinitiv
- prononcéieren
- Partizip Perfekt
- prononcéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- prononcéieren (mech)
- du
- prononcéiers (dech)
- hien / hatt / si
- prononcéiert (sech)
- mir
- prononcéieren (eis)
- dir
- prononcéiert (iech)
- si
- prononcéieren (sech)
Indikativ · Perfekt
- ech
- hunn (mech) prononcéiert
- du
- hues (dech) prononcéiert
- hien / hatt / si
- huet (sech) prononcéiert
- mir
- hunn (eis) prononcéiert
- dir
- hutt (iech) prononcéiert
- si
- hunn (sech) prononcéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat (mech) prononcéiert
- du
- has (dech) prononcéiert
- hien / hatt / si
- hat (sech) prononcéiert
- mir
- haten (eis) prononcéiert
- dir
- hat (iech) prononcéiert
- si
- haten (sech) prononcéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing (mech) prononcéieren
- du
- géifs / géings (dech) prononcéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing (sech) prononcéieren
- mir
- géifen / géingen (eis) prononcéieren
- dir
- géift / géingt (iech) prononcéieren
- si
- géifen / géingen (sech) prononcéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt (mech) prononcéiert
- du
- häss (dech) prononcéiert
- hien / hatt / si
- hätt (sech) prononcéiert
- mir
- hätten (eis) prononcéiert
- dir
- hätt (iech) prononcéiert
- si
- hätten (sech) prononcéiert
Imperativ · Präsens
- du
- prononcéier (dech)!
- dir
- prononcéiert (iech)!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →