prononcéieren

Lëtzebuergesch
English
Français
prononcer; prononcer
Deutsch
aussprechen; sprechen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
prononcéiert

Aussprooch (IPA)

[pʀonɔ̃ːsˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

gehuewen

Deutsch
aussprechen (artikulieren)
Français
prononcer (articuler)
English
to say; to pronounce
Português
pronunciar (articular)
Nederlands
uitspreken (articuleren)

Synonymer

ausschwätzen

Bedeitung 2

Deutsch
sprechen; verfügen; verhängen (ein Urteil)
Français
prononcer (un verdict)
English
to pronounce; to impose (a verdict)
Português
pronunciar; proferir (um veredicto, uma sentença)
Nederlands
uitspreken; wijzen; besluiten tot (een vonnis; een proces met gesloten deuren)

Bedeitung 3

Deutsch
sich äußern (Stellung nehmen)
Français
se prononcer (donner un avis officiel)
English
to comment (on)
Português
pronunciar-se (emitir um parecer oficial)
Nederlands
uitspraak doen (een standpunt bepalen)

Synonymer

sech äusseren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • prononcéier
  • prononcéieren
  • prononcéiers
  • prononcéiert
  • prononcéiertem
  • prononcéierten
  • prononcéierter
  • sech prononcéieren

Beispillsätz

  1. weess du, wéi een dat Wuert richteg prononcéiert ?

    gehuewen

    Bedeitung 1: prononcer

  2. d'Urteel gouf nach net prononcéiert

    Bedeitung 2: prononcer

  3. d'Geriicht huet fir dëse Prozess de Huis clos prononcéiert

    Bedeitung 2: prononcer

  4. de Staatsrot huet sech zu deem Gesetzesprojet nach net prononcéiert

    Bedeitung 3: se prononcer

Konjugatioun

Infinitiv
prononcéieren
Partizip
prononcéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
prononcéieren (mech)
du
prononcéiers (dech)
hien / hatt / si
prononcéiert (sech)
mir
prononcéieren (eis)
dir
prononcéiert (iech)
si
prononcéieren (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) prononcéiert
du
hues (dech) prononcéiert
hien / hatt / si
huet (sech) prononcéiert
mir
hunn (eis) prononcéiert
dir
hutt (iech) prononcéiert
si
hunn (sech) prononcéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) prononcéiert
du
has (dech) prononcéiert
hien / hatt / si
hat (sech) prononcéiert
mir
haten (eis) prononcéiert
dir
hat (iech) prononcéiert
si
haten (sech) prononcéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) prononcéieren
du
géifs / géings (dech) prononcéieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) prononcéieren
mir
géifen / géingen (eis) prononcéieren
dir
géift / géingt (iech) prononcéieren
si
géifen / géingen (sech) prononcéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) prononcéiert
du
häss (dech) prononcéiert
hien / hatt / si
hätt (sech) prononcéiert
mir
hätten (eis) prononcéiert
dir
hätt (iech) prononcéiert
si
hätten (sech) prononcéiert
Imperativ · Present
du
prononcéier (dech)!
dir
prononcéiert (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →