rubbelen

Lëtzebuergesch
English
to rumble; to act hastily; to scratch
Français
gronder; travailler avec précipitation; participer à un jeu de grattage
Deutsch
rumoren; hastig arbeiten; rubbeln
Type
VRB
Synonym
haselen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gerubbelt

Aussprache (IPA)

[ʀˈubələn]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
donnern; poltern; rumoren
Français
tonner; gronder
English
to thunder; to rumble
Português
trovejar; roncar
Nederlands
rommelen (donder)

Bedeutung 2

Deutsch
unordentlich arbeiten; hastig arbeiten
Français
travailler sans soin; travailler avec précipitation
English
to be slapdash; to work sloppily; to act hastily
Português
trabalhar sem cuidado; trabalhar à pressa
Nederlands
knoeien (slordig werken)

Bedeutung 3

Deutsch
rubbeln (das Feld eines Loses freikratzen)
Français
gratter (son billet); participer à un jeu de grattage
English
to scratch (a scratch card)
Português
raspar o seu bilhete; participar num jogo de raspadinhas
Nederlands
krassen (kraslot)
Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gerubbelt
  • rubbel
  • rubbelen
  • rubbels
  • rubbelt

Anwendungsbeispiele

  1. et gëtt en Donnerwieder, dobausse rubbelt et schonn

    Bedeutung 1: donnern; poltern; rumoren

  2. wann ech ze vill Kabes iessen, rubbelt et mer am Bauch

    Bedeutung 1: donnern; poltern; rumoren

  3. rubbel net esou, maach deng Aarbecht anstänneg!

    Bedeutung 2: unordentlich arbeiten; hastig arbeiten

  4. all Samschdeg keeft meng Tatta sech e Lous fir ze rubbelen

    Bedeutung 3: rubbeln

Konjugation

Infinitiv
rubbelen
Partizip Perfekt
gerubbelt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
rubbelen
du
rubbels
hien / hatt / si
rubbelt
mir
rubbelen
dir
rubbelt
si
rubbelen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gerubbelt
du
hues gerubbelt
hien / hatt / si
huet gerubbelt
mir
hu gerubbelt
dir
hutt gerubbelt
si
hu gerubbelt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gerubbelt
du
has gerubbelt
hien / hatt / si
hat gerubbelt
mir
hate gerubbelt
dir
hat gerubbelt
si
hate gerubbelt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing rubbelen
du
géifs / géings rubbelen
hien / hatt / si
géif / géing rubbelen
mir
géifen / géinge rubbelen
dir
géift / géingt rubbelen
si
géifen / géinge rubbelen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gerubbelt
du
häss gerubbelt
hien / hatt / si
hätt gerubbelt
mir
hätte gerubbelt
dir
hätt gerubbelt
si
hätte gerubbelt
Imperativ · Präsens
du
rubbel!
dir
rubbelt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →