rubbelen

Lëtzebuergesch
English
to rumble; to act hastily; to scratch
Français
gronder; travailler avec précipitation; participer à un jeu de grattage
Deutsch
rumoren; hastig arbeiten; rubbeln
Type
VRB
Synonym
haselen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gerubbelt

Pronunciation (IPA)

[ʀˈubələn]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
donnern; poltern; rumoren
Français
tonner; gronder
English
to thunder; to rumble
Português
trovejar; roncar
Nederlands
rommelen (donder)

Meaning 2

Deutsch
unordentlich arbeiten; hastig arbeiten
Français
travailler sans soin; travailler avec précipitation
English
to be slapdash; to work sloppily; to act hastily
Português
trabalhar sem cuidado; trabalhar à pressa
Nederlands
knoeien (slordig werken)

Meaning 3

Deutsch
rubbeln (das Feld eines Loses freikratzen)
Français
gratter (son billet); participer à un jeu de grattage
English
to scratch (a scratch card)
Português
raspar o seu bilhete; participar num jogo de raspadinhas
Nederlands
krassen (kraslot)
Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • gerubbelt
  • rubbel
  • rubbelen
  • rubbels
  • rubbelt

Example sentences

  1. et gëtt en Donnerwieder, dobausse rubbelt et schonn

    Meaning 1: to thunder; to rumble

  2. wann ech ze vill Kabes iessen, rubbelt et mer am Bauch

    Meaning 1: to thunder; to rumble

  3. rubbel net esou, maach deng Aarbecht anstänneg!

    Meaning 2: to be slapdash; to work sloppily; to act hastily

  4. all Samschdeg keeft meng Tatta sech e Lous fir ze rubbelen

    Meaning 3: to scratch

Verb conjugation

Infinitive
rubbelen
Past participle
gerubbelt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
rubbelen
du
rubbels
hien / hatt / si
rubbelt
mir
rubbelen
dir
rubbelt
si
rubbelen
Indicative · Perfect
ech
hu gerubbelt
du
hues gerubbelt
hien / hatt / si
huet gerubbelt
mir
hu gerubbelt
dir
hutt gerubbelt
si
hu gerubbelt
Indicative · Pluperfect
ech
hat gerubbelt
du
has gerubbelt
hien / hatt / si
hat gerubbelt
mir
hate gerubbelt
dir
hat gerubbelt
si
hate gerubbelt
Conditional · Present
ech
géif / géing rubbelen
du
géifs / géings rubbelen
hien / hatt / si
géif / géing rubbelen
mir
géifen / géinge rubbelen
dir
géift / géingt rubbelen
si
géifen / géinge rubbelen
Conditional · Past
ech
hätt gerubbelt
du
häss gerubbelt
hien / hatt / si
hätt gerubbelt
mir
hätte gerubbelt
dir
hätt gerubbelt
si
hätte gerubbelt
Imperative · Present
du
rubbel!
dir
rubbelt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →