stëppelen

Lëtzebuergesch
English
to provoke; to prod; to poke around in
Français
provoquer; inciter; raccommoder; tisonner
Deutsch
sticheln; anstiften; (mit feinen Stichen) ausbessern; stochern in
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gestëppelt

Aussprache (IPA)

[ʃtˈəpələn]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
sticheln (provozieren)
Français
taquiner; provoquer (contrarier par malice)
English
to wind up; to provoke
Português
picar; provocar
Nederlands
sarren (provoceren)

Bedeutung 2

Deutsch
anstacheln; anstiften
Français
inciter (entraîner, pousser)
English
to incite; to prod
Português
incitar; desafiar
Nederlands
aansporen; uitdagen

Bedeutung 3

Deutsch
(mit feinen Stichen) ausbessern (Stoff, ein Kleidungsstück)
Français
raccommoder (un tissu, un vêtement)
English
to mend (fabric, clothing)
Português
passajar (um tecido, uma peça de roupa)
Nederlands
stoppen; mazen (kousen repareren)

Bedeutung 4

Deutsch
stochern in
Français
remuer; tisonner
English
to poke around in
Português
remexer; espevitar
Nederlands
poken in

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • gestëppelt
  • gestëppeltem
  • gestëppelten
  • gestëppelter
  • stëppel
  • stëppelen
  • stëppelen an
  • stëppels
  • stëppelt

Anwendungsbeispiele

  1. stëppel hie léiwer net ze vill, du weess jo, wéi séier hie rose gëtt!

    Bedeutung 1: sticheln

  2. hien huet däi Cousin esou laang gestëppelt , bis deen em eng op de Bak ginn huet

    Bedeutung 1: sticheln

  3. d'Kolleegen hunn hie gestëppelt , bis en dem Chef seng Fra froe gaangen ass, fir mat em ze danzen

    Bedeutung 2: anstacheln; anstiften

  4. wann s de d'Lach am Dëschelduch richteg stëppels , fält et kengem op

    Bedeutung 3: (mit feinen Stichen) ausbessern

  5. hal op, mat deem Bengel am Dreck ze stëppelen !

    Bedeutung 4: stochern in

  6. hien huet mam Krop am Feier gestëppelt

    Bedeutung 4: stochern in

Konjugation

Infinitiv
stëppelen
Partizip Perfekt
gestëppelt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
stëppelen
du
stëppels
hien / hatt / si
stëppelt
mir
stëppelen
dir
stëppelt
si
stëppelen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gestëppelt
du
hues gestëppelt
hien / hatt / si
huet gestëppelt
mir
hu gestëppelt
dir
hutt gestëppelt
si
hu gestëppelt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gestëppelt
du
has gestëppelt
hien / hatt / si
hat gestëppelt
mir
hate gestëppelt
dir
hat gestëppelt
si
hate gestëppelt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing stëppelen
du
géifs / géings stëppelen
hien / hatt / si
géif / géing stëppelen
mir
géifen / géinge stëppelen
dir
géift / géingt stëppelen
si
géifen / géinge stëppelen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gestëppelt
du
häss gestëppelt
hien / hatt / si
hätt gestëppelt
mir
hätte gestëppelt
dir
hätt gestëppelt
si
hätte gestëppelt
Imperativ · Präsens
du
stëppel!
dir
stëppelt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →