stëppelen

Lëtzebuergesch
English
to provoke; to prod; to poke around in
Français
provoquer; inciter; raccommoder; tisonner
Deutsch
sticheln; anstiften; (mit feinen Stichen) ausbessern; stochern in
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gestëppelt

Aussprooch (IPA)

[ʃtˈəpələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
sticheln (provozieren)
Français
taquiner; provoquer (contrarier par malice)
English
to wind up; to provoke
Português
picar; provocar
Nederlands
sarren (provoceren)

Bedeitung 2

Deutsch
anstacheln; anstiften
Français
inciter (entraîner, pousser)
English
to incite; to prod
Português
incitar; desafiar
Nederlands
aansporen; uitdagen

Bedeitung 3

Deutsch
(mit feinen Stichen) ausbessern (Stoff, ein Kleidungsstück)
Français
raccommoder (un tissu, un vêtement)
English
to mend (fabric, clothing)
Português
passajar (um tecido, uma peça de roupa)
Nederlands
stoppen; mazen (kousen repareren)

Bedeitung 4

Deutsch
stochern in
Français
remuer; tisonner
English
to poke around in
Português
remexer; espevitar
Nederlands
poken in

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gestëppelt
  • gestëppeltem
  • gestëppelten
  • gestëppelter
  • stëppel
  • stëppelen
  • stëppelen an
  • stëppels
  • stëppelt

Beispillsätz

  1. stëppel hie léiwer net ze vill, du weess jo, wéi séier hie rose gëtt!

    Bedeitung 1: taquiner; provoquer

  2. hien huet däi Cousin esou laang gestëppelt , bis deen em eng op de Bak ginn huet

    Bedeitung 1: taquiner; provoquer

  3. d'Kolleegen hunn hie gestëppelt , bis en dem Chef seng Fra froe gaangen ass, fir mat em ze danzen

    Bedeitung 2: inciter

  4. wann s de d'Lach am Dëschelduch richteg stëppels , fält et kengem op

    Bedeitung 3: raccommoder

  5. hal op, mat deem Bengel am Dreck ze stëppelen !

    Bedeitung 4: remuer; tisonner

  6. hien huet mam Krop am Feier gestëppelt

    Bedeitung 4: remuer; tisonner

Konjugatioun

Infinitiv
stëppelen
Partizip
gestëppelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
stëppelen
du
stëppels
hien / hatt / si
stëppelt
mir
stëppelen
dir
stëppelt
si
stëppelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gestëppelt
du
hues gestëppelt
hien / hatt / si
huet gestëppelt
mir
hu gestëppelt
dir
hutt gestëppelt
si
hu gestëppelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gestëppelt
du
has gestëppelt
hien / hatt / si
hat gestëppelt
mir
hate gestëppelt
dir
hat gestëppelt
si
hate gestëppelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing stëppelen
du
géifs / géings stëppelen
hien / hatt / si
géif / géing stëppelen
mir
géifen / géinge stëppelen
dir
géift / géingt stëppelen
si
géifen / géinge stëppelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gestëppelt
du
häss gestëppelt
hien / hatt / si
hätt gestëppelt
mir
hätte gestëppelt
dir
hätt gestëppelt
si
hätte gestëppelt
Imperativ · Present
du
stëppel!
dir
stëppelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →