strecken

Lëtzebuergesch
English
to stretch; to lie down
Français
étendre; s'étirer; s'allonger
Deutsch
ausstrecken; sich strecken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gestreckt

Aussprooch (IPA)

[ʃtʀˈækən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
strecken; ausstrecken
Français
tendre; étendre (une partie du corps)
English
to raise; to stretch (a hand; a limb)
Português
estender; esticar (uma parte do corpo)
Nederlands
opsteken; uitstrekken (een hand; een been)

Bedeitung 2

Deutsch
sich strecken (sich recken)
Français
s'étirer (étendre ses membres)
English
to stretch (to have a stretch)
Português
esticar-se; espreguiçar-se
Nederlands
zich uitrekken

Bedeitung 3

ëmgangssproochlech

Deutsch
sich strecken (sich hinlegen)
Français
s'étendre; s'allonger (se coucher)
English
to stretch out; to lie down
Português
estender-se (deitar-se)
Nederlands
gaan liggen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • gestreckt
  • gestrecktem
  • gestreckten
  • gestreckter
  • sech strecken
  • streck
  • strecken
  • strecks
  • streckt

Beispillsätz

  1. fir sech ze mellen, soll een d'Hand an d'Luucht strecken

    Bedeitung 1: tendre; étendre

  2. streck deng Been net esou wäit ënner den Dësch, du stéiers déi aner!

    Bedeitung 1: tendre; étendre

  3. ech hunn ugefaang, dee blesséierten Aarm beim Kiné virsiichteg ze strecken an dann nees unzezéien

    Bedeitung 1: tendre; étendre

  4. streck dech eng Kéier, da gëss de wakereg!

    Bedeitung 2: s'étirer

  5. äre Bouf huet sech al gestreckt !

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: s'étirer

  6. nom Mëttegiesse ginn ech mech nawell gär e bësse strecken

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: s'étendre; s'allonger

Konjugatioun

Infinitiv
strecken
Partizip
gestreckt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
strecken (mech)
du
strecks (dech)
hien / hatt / si
streckt (sech)
mir
strecken (eis)
dir
streckt (iech)
si
strecken (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hunn (mech) gestreckt
du
hues (dech) gestreckt
hien / hatt / si
huet (sech) gestreckt
mir
hunn (eis) gestreckt
dir
hutt (iech) gestreckt
si
hunn (sech) gestreckt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat (mech) gestreckt
du
has (dech) gestreckt
hien / hatt / si
hat (sech) gestreckt
mir
haten (eis) gestreckt
dir
hat (iech) gestreckt
si
haten (sech) gestreckt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing (mech) strecken
du
géifs / géings (dech) strecken
hien / hatt / si
géif / géing (sech) strecken
mir
géifen / géingen (eis) strecken
dir
géift / géingt (iech) strecken
si
géifen / géingen (sech) strecken
Conditionnel · Passé
ech
hätt (mech) gestreckt
du
häss (dech) gestreckt
hien / hatt / si
hätt (sech) gestreckt
mir
hätten (eis) gestreckt
dir
hätt (iech) gestreckt
si
hätten (sech) gestreckt
Imperativ · Present
du
streck (dech)!
dir
streckt (iech)!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →