ukënnegen

Lëtzebuergesch
English
to announce; to herald; to be heralded by
Français
annoncer; s'annoncer
Deutsch
ankündigen; schließen lassen auf; sich ankündigen
Type
VRB
Synonym
annoncéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
ugekënnegt

Aussprooch (IPA)

[ˈukənəʑən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
ankündigen
Français
annoncer (un événement à venir)
English
to announce (beforehand)
Português
anunciar (um acontecimento futuro)
Nederlands
aankondigen (vooraf)

Synonymer

annoncéieren

Bedeitung 2

Deutsch
hindeuten auf; schließen lassen auf
Français
annoncer (laisser présager)
English
to announce; to herald
Português
anunciar (ser sinal de)
Nederlands
aankondigen (duiden op)

Bedeitung 3

Deutsch
sich ankündigen (bevorstehen)
Français
s'annoncer (par un signe avant-coureur)
English
to announce oneself; to be heralded by
Português
manifestar-se (por um sinal anunciador)
Nederlands
zich aankondigen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • sech ukënnegen
  • ugekënnegt
  • ugekënnegtem
  • ugekënnegten
  • ugekënnegter
  • ukënnegen
  • ukënnegs
  • ukënnegt
  • unzekënnegen

Beispillsätz

  1. d'Fiduciaire huet d'Astellung vun neiem Personal ugekënnegt

    Bedeitung 1: annoncer

  2. meng Tatta huet gär, wann ech mäi Besuch bei hir ukënnegen

    Bedeitung 1: annoncer

  3. déi däischter Wolleke kënnege Reen un

    Bedeitung 2: annoncer

  4. eng Gripp kënnegt sech dacks duerch Féiwer un

    Bedeitung 3: s'annoncer

  5. d'Fréijoer kënnegt sech un , d'Schnéigläckelcher bléie schonn

    Bedeitung 3: s'annoncer

Konjugatioun

Infinitiv
ukënnegen
Partizip
ugekënnegt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kënnegen un
du
kënnegs un
hien / hatt / si
kënnegt (sech) un
mir
kënnegen un
dir
kënnegt un
si
kënnegen (sech) un
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ugekënnegt
du
hues ugekënnegt
hien / hatt / si
huet (sech) ugekënnegt
mir
hunn ugekënnegt
dir
hutt ugekënnegt
si
hunn (sech) ugekënnegt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ugekënnegt
du
has ugekënnegt
hien / hatt / si
hat (sech) ugekënnegt
mir
haten ugekënnegt
dir
hat ugekënnegt
si
haten (sech) ugekënnegt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ukënnegen
du
géifs / géings ukënnegen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) ukënnegen
mir
géifen / géingen ukënnegen
dir
géift / géingt ukënnegen
si
géifen / géingen (sech) ukënnegen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ugekënnegt
du
häss ugekënnegt
hien / hatt / si
hätt (sech) ugekënnegt
mir
hätten ugekënnegt
dir
hätt ugekënnegt
si
hätten (sech) ugekënnegt
Imperativ · Present
du
kënneg un!
dir
kënnegt un!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →