unerkennen

Lëtzebuergesch
English
to validate; to acknowledge; to accept (as true); to recognize
Français
reconnaître
Deutsch
anerkennen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
unerkannt

Aussprache (IPA)

[ˈunɐkænən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
anerkennen (beglaubigen)
Français
reconnaître (homologuer)
English
to recognize; to validate
Português
reconhecer (homologar)
Nederlands
erkennen (valideren)

Bedeutung 2

Deutsch
anerkennen (durch Legitimation)
Français
reconnaître (admettre comme légitime)
English
to acknowledge (to accept legitimacy)
Português
reconhecer (admitir como legítimo)
Nederlands
erkennen; wettigen

Bedeutung 3

Deutsch
anerkennen (gutheißen)
Français
reconnaître (admettre)
English
to acknowledge; to accept (as true)
Português
reconhecer (admitir)
Nederlands
erkennen (als feit)

Bedeutung 4

Deutsch
anerkennen (würdigen, achten)
Français
reconnaître (apprécier, respecter)
English
to recognize (to appreciate)
Português
reconhecer (apreciar, respeitar)
Nederlands
erkennen (waarderen)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • unerkannt
  • unerkanntem
  • unerkannten
  • unerkannter
  • unerkennen
  • unerkenns
  • unerkennt
  • unzeerkennen

Anwendungsbeispiele

  1. Ären auslänneschen Diplom gëtt hei am Land net unerkannt

    Bedeutung 1: anerkennen

  2. de Mann huet d'Kand (als säint) mussen unerkennen

    Bedeutung 2: anerkennen

  3. et ass allgemeng unerkannt , datt d'Fëmmen nach laang net gesond ass

    Bedeutung 3: anerkennen

  4. mir wënschen eis, datt eis Aarbecht vun der Direktioun unerkannt gëtt

    Bedeutung 4: anerkennen

Konjugation

Infinitiv
unerkennen
Partizip Perfekt
unerkannt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
erkennen un
du
erkenns un
hien / hatt / si
erkennt un
mir
erkennen un
dir
erkennt un
si
erkennen un
Indikativ · Perfekt
ech
hunn unerkannt
du
hues unerkannt
hien / hatt / si
huet unerkannt
mir
hunn unerkannt
dir
hutt unerkannt
si
hunn unerkannt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat unerkannt
du
has unerkannt
hien / hatt / si
hat unerkannt
mir
haten unerkannt
dir
hat unerkannt
si
haten unerkannt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing unerkennen
du
géifs / géings unerkennen
hien / hatt / si
géif / géing unerkennen
mir
géifen / géingen unerkennen
dir
géift / géingt unerkennen
si
géifen / géingen unerkennen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt unerkannt
du
häss unerkannt
hien / hatt / si
hätt unerkannt
mir
hätten unerkannt
dir
hätt unerkannt
si
hätten unerkannt
Imperativ · Präsens
du
erkenn un!
dir
erkennt un!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →