unerkennen

Lëtzebuergesch
English
to validate; to acknowledge; to accept (as true); to recognize
Français
reconnaître
Deutsch
anerkennen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
unerkannt

Aussprooch (IPA)

[ˈunɐkænən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
anerkennen (beglaubigen)
Français
reconnaître (homologuer)
English
to recognize; to validate
Português
reconhecer (homologar)
Nederlands
erkennen (valideren)

Bedeitung 2

Deutsch
anerkennen (durch Legitimation)
Français
reconnaître (admettre comme légitime)
English
to acknowledge (to accept legitimacy)
Português
reconhecer (admitir como legítimo)
Nederlands
erkennen; wettigen

Bedeitung 3

Deutsch
anerkennen (gutheißen)
Français
reconnaître (admettre)
English
to acknowledge; to accept (as true)
Português
reconhecer (admitir)
Nederlands
erkennen (als feit)

Bedeitung 4

Deutsch
anerkennen (würdigen, achten)
Français
reconnaître (apprécier, respecter)
English
to recognize (to appreciate)
Português
reconhecer (apreciar, respeitar)
Nederlands
erkennen (waarderen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • unerkannt
  • unerkanntem
  • unerkannten
  • unerkannter
  • unerkennen
  • unerkenns
  • unerkennt
  • unzeerkennen

Beispillsätz

  1. Ären auslänneschen Diplom gëtt hei am Land net unerkannt

    Bedeitung 1: reconnaître

  2. de Mann huet d'Kand (als säint) mussen unerkennen

    Bedeitung 2: reconnaître

  3. et ass allgemeng unerkannt , datt d'Fëmmen nach laang net gesond ass

    Bedeitung 3: reconnaître

  4. mir wënschen eis, datt eis Aarbecht vun der Direktioun unerkannt gëtt

    Bedeitung 4: reconnaître

Konjugatioun

Infinitiv
unerkennen
Partizip
unerkannt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
erkennen un
du
erkenns un
hien / hatt / si
erkennt un
mir
erkennen un
dir
erkennt un
si
erkennen un
Indikativ · Passé composé
ech
hunn unerkannt
du
hues unerkannt
hien / hatt / si
huet unerkannt
mir
hunn unerkannt
dir
hutt unerkannt
si
hunn unerkannt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat unerkannt
du
has unerkannt
hien / hatt / si
hat unerkannt
mir
haten unerkannt
dir
hat unerkannt
si
haten unerkannt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing unerkennen
du
géifs / géings unerkennen
hien / hatt / si
géif / géing unerkennen
mir
géifen / géingen unerkennen
dir
géift / géingt unerkennen
si
géifen / géingen unerkennen
Conditionnel · Passé
ech
hätt unerkannt
du
häss unerkannt
hien / hatt / si
hätt unerkannt
mir
hätten unerkannt
dir
hätt unerkannt
si
hätten unerkannt
Imperativ · Present
du
erkenn un!
dir
erkennt un!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →