urteelen

Lëtzebuergesch
English
to judge
Français
juger
Deutsch
urteilen (über)
Type
VRB
Synonym
jugéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
geurteelt

Aussprooch (IPA)

[ˈuːɐ̯teːlən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
urteilen (über) (ein Urteil äußern (über))
Français
juger (porter un jugement sur, apprécier)
English
to judge (to make a judgement on)
Português
julgar (emitir uma opinião sobre, avaliar)
Nederlands
oordelen (over)

Synonymer

jugéieren

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • geurteelt
  • urteel
  • urteelen
  • urteelen (iwwer)
  • urteels
  • urteelt

Beispillsätz

  1. du hues kee Recht, iwwer déi aner Leit ze urteelen !

    Bedeitung: juger

  2. hirem Gespréich no ze urteelen , hu se nach keng Léisung fonnt

    Bedeitung: juger

Konjugatioun

Infinitiv
urteelen
Partizip
geurteelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
urteelen
du
urteels
hien / hatt / si
urteelt
mir
urteelen
dir
urteelt
si
urteelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geurteelt
du
hues geurteelt
hien / hatt / si
huet geurteelt
mir
hu geurteelt
dir
hutt geurteelt
si
hu geurteelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geurteelt
du
has geurteelt
hien / hatt / si
hat geurteelt
mir
hate geurteelt
dir
hat geurteelt
si
hate geurteelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing urteelen
du
géifs / géings urteelen
hien / hatt / si
géif / géing urteelen
mir
géifen / géingen urteelen
dir
géift / géingt urteelen
si
géifen / géingen urteelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geurteelt
du
häss geurteelt
hien / hatt / si
hätt geurteelt
mir
hätte geurteelt
dir
hätt geurteelt
si
hätte geurteelt
Imperativ · Present
du
urteel!
dir
urteelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →