verbreeden

Lëtzebuergesch
English
to spread
Français
répandre; se propager
Deutsch
verbreiten; sich verbreiten
Type
VRB
Synonym
sech propagéieren; propagéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
verbreet

Aussprooch (IPA)

[fɐbʀˈeːdən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verbreiten (ausbreiten)
Français
répandre (propager)
English
to spread (to extend)
Português
espalhar (propagar)
Nederlands
verspreiden

Synonymer

propagéieren

Bedeitung 2

Deutsch
sich verbreiten (sich ausbreiten)
Français
se répandre; se propager
English
to spread (to extend)
Português
alastrar; propagar-se
Nederlands
zich verspreiden; de ronde doen

Synonymer

sech propagéieren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • sech verbreeden
  • verbreeden
  • verbreet
  • verbreetem
  • verbreeten
  • verbreeter
  • verbreets

Beispillsätz

  1. d'Raten hunn d'Pescht an der ganzer Stad verbreet

    Bedeitung 1: répandre

  2. verschidde Planze brauchen de Wand, fir hire Som ze verbreeden

    Bedeitung 1: répandre

  3. deen desagreabele Mënsch verbreet béis Gerüchter iwwer eis!

    Bedeitung 1: répandre

  4. dee Bock verbreet e Gestank, dee bal net auszehalen ass

    Bedeitung 1: répandre

  5. d'Epidemie huet sech séier verbreet

    Bedeitung 2: se répandre; se propager

  6. déi gutt Noriicht hat sech séier uechter d'Dierfer verbreet

    Bedeitung 2: se répandre; se propager

Konjugatioun

Infinitiv
verbreeden
Partizip
verbreet
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verbreeden
du
verbreets
hien / hatt / si
verbreet (sech)
mir
verbreeden
dir
verbreet
si
verbreeden (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hu verbreet
du
hues verbreet
hien / hatt / si
huet (sech) verbreet
mir
hu verbreet
dir
hutt verbreet
si
hunn (sech) verbreet
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verbreet
du
has verbreet
hien / hatt / si
hat (sech) verbreet
mir
hate verbreet
dir
hat verbreet
si
haten (sech) verbreet
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verbreeden
du
géifs / géings verbreeden
hien / hatt / si
géif / géing (sech) verbreeden
mir
géifen / géinge verbreeden
dir
géift / géingt verbreeden
si
géifen / géingen (sech) verbreeden
Conditionnel · Passé
ech
hätt verbreet
du
häss verbreet
hien / hatt / si
hätt (sech) verbreet
mir
hätte verbreet
dir
hätt verbreet
si
hätten (sech) verbreet
Imperativ · Present
du
verbreet!
dir
verbreet!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →