verdauen

Lëtzebuergesch
English
to digest
Français
digérer
Deutsch
verdauen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verdaut

Aussprooch (IPA)

[fɐdˈɑʊən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verdauen (Nahrung)
Français
digérer (des aliments)
English
to digest (food)
Português
digerir (alimentos)
Nederlands
verteren; verdragen

Bedeitung 2

Deutsch
verdauen (seelisch verarbeiten)
Français
digérer (accepter)
English
to digest (to accept)
Português
digerir (psicologicamente)
Nederlands
verwerken (te boven komen, aan kunnen)

Bedeitung 3

Deutsch
verdauen
Français
digérer
English
to digest
Português
digerir
Nederlands
verteren (voedsel)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verdau
  • verdauen
  • verdaus
  • verdaut
  • verdautem
  • verdauten
  • verdauter

Beispillsätz

  1. ech verdauen dat fettegt Iessen net gutt

    Bedeitung 1: digérer

  2. hien huet déi Blamage bis haut net verdaut

    Bedeitung 2: digérer

  3. zënter ech keng Galeblos méi hunn, hunn ech Problemer fir ze verdauen

    Bedeitung 3: digérer

Konjugatioun

Infinitiv
verdauen
Partizip
verdaut
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verdauen
du
verdaus
hien / hatt / si
verdaut
mir
verdauen
dir
verdaut
si
verdauen
Indikativ · Passé composé
ech
hu verdaut
du
hues verdaut
hien / hatt / si
huet verdaut
mir
hu verdaut
dir
hutt verdaut
si
hu verdaut
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verdaut
du
has verdaut
hien / hatt / si
hat verdaut
mir
hate verdaut
dir
hat verdaut
si
hate verdaut
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verdauen
du
géifs / géings verdauen
hien / hatt / si
géif / géing verdauen
mir
géifen / géinge verdauen
dir
géift / géingt verdauen
si
géifen / géinge verdauen
Conditionnel · Passé
ech
hätt verdaut
du
häss verdaut
hien / hatt / si
hätt verdaut
mir
hätte verdaut
dir
hätt verdaut
si
hätte verdaut
Imperativ · Present
du
verdau!
dir
verdaut!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →