verdommen

Lëtzebuergesch
English
to go daft
Français
prendre pour un(e) imbécile; faire passer pour un(e) imbécile; devenir abruti
Deutsch
für dumm verkaufen; als Dummkopf hinstellen; verdummen
Type
VRB
Synonym
verblöden
Auxiliary
sinn
Participe passé
verdommt; verdommt

Aussprooch (IPA)

[fɐdˈomən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch
verdummen; für dumm verkaufen
Français
prendre pour un(e) imbécile
English
to take for a fool
Português
tomar por idiota
Nederlands
denken dat iemand een sukkel is; voor een sukkel houden

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch
als Dummkopf hinstellen
Français
faire passer pour un(e) imbécile
English
to put down (to make look stupid)
Português
fazer passar por idiota
Nederlands
zeggen dat iemand een sukkel is

Bedeitung 3

ëmgangssproochlech

Deutsch
verdummen
Français
s'abrutir; devenir abruti
English
to go daft
Português
embrutecer(-se)
Nederlands
afgestompt raken; suf worden

Synonymer

verblöden

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verdomm
  • verdommen
  • verdomms
  • verdommt
  • verdommtem
  • verdommten
  • verdommter

Beispillsätz

  1. de Vendeur verdommt d'Leit, wann e behaapt, deen décken SUV wier besonnesch ëmweltfrëndlech

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: prendre pour un(e) imbécile

  2. mäi Monni huet d'Gewunnecht, bei anere Leit seng Fra ze verdommen

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: faire passer pour un(e) imbécile

  3. du verdomms nach, wann s de weider näischt méchs, ewéi um Computer ze spillen!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: s'abrutir; devenir abruti

  4. ech si bei där monotoner Aarbecht bal verdommt

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: s'abrutir; devenir abruti

Konjugatioun

Infinitiv
verdommen
Partizip
verdommt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verdommen
du
verdomms
hien / hatt / si
verdommt
mir
verdommen
dir
verdommt
si
verdommen
Indikativ · Passé composé
ech
hu verdommt
du
hues verdommt
hien / hatt / si
huet verdommt
mir
hu verdommt
dir
hutt verdommt
si
hu verdommt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verdommt
du
has verdommt
hien / hatt / si
hat verdommt
mir
hate verdommt
dir
hat verdommt
si
hate verdommt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verdommen
du
géifs / géings verdommen
hien / hatt / si
géif / géing verdommen
mir
géifen / géinge verdommen
dir
géift / géingt verdommen
si
géifen / géinge verdommen
Conditionnel · Passé
ech
hätt verdommt
du
häss verdommt
hien / hatt / si
hätt verdommt
mir
hätte verdommt
dir
hätt verdommt
si
hätte verdommt
Imperativ · Present
du
verdomm!
dir
verdommt!
Indikativ · Present
ech
verdommen
du
verdomms
hien / hatt / si
verdommt
mir
verdommen
dir
verdommt
si
verdommen
Indikativ · Passé composé
ech
si verdommt
du
bass verdommt
hien / hatt / si
ass verdommt
mir
si verdommt
dir
sidd verdommt
si
si verdommt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war verdommt
du
waars verdommt
hien / hatt / si
war verdommt
mir
ware verdommt
dir
waart verdommt
si
ware verdommt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verdommen
du
géifs / géings verdommen
hien / hatt / si
géif / géing verdommen
mir
géifen / géinge verdommen
dir
géift / géingt verdommen
si
géifen / géinge verdommen
Conditionnel · Passé
ech
wier verdommt
du
wiers verdommt
hien / hatt / si
wier verdommt
mir
wiere verdommt
dir
wiert verdommt
si
wiere verdommt
Imperativ · Present
du
verdomm!
dir
verdommt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →