vergadderen

Lëtzebuergesch

English: to die of impatience
Français: sécher d'impatience
Deutsch: vor Ungeduld vergehen

Type: VRB
Auxiliary: sinn
Participe passé: vergaddert

Aussprooch (IPA)

[fɐɡˈɑdəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch: versauern; vor Ungeduld vergehen (aus Langeweile)
Français: moisir (d'ennui); sécher d'impatience
English: to die of boredom; to die of impatience
Português: ficar a secar; morrer de tédio
Nederlands: zich doodvervelen; staan te trappelen van ongeduld

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

vergadder
vergadderen
vergadders
vergaddert

Beispillsätz

ech weess net, wat ech an der Grousser Vakanz soll maachen, fir net doheem ze vergadderen
ëmgangssproochlech
Bedeitung: moisir (d'ennui); sécher d'impatience
ech si bal vergaddert , wéi meng Kolleegen esou spéit komm sinn
ëmgangssproochlech
Bedeitung: moisir (d'ennui); sécher d'impatience

Konjugatioun

Infinitiv: vergadderen
Partizip: vergaddert
Hëllefsverb: sinn

Indikativ · Present

ech: vergadderen
du: vergadders
hien / hatt / si: vergaddert
mir: vergadderen
dir: vergaddert
si: vergadderen

Indikativ · Passé composé

ech: si vergaddert
du: bass vergaddert
hien / hatt / si: ass vergaddert
mir: si vergaddert
dir: sidd vergaddert
si: si vergaddert

Indikativ · Plus-que-parfait

ech: war vergaddert
du: waars vergaddert
hien / hatt / si: war vergaddert
mir: ware vergaddert
dir: waart vergaddert
si: ware vergaddert

Conditionnel · Present

ech: géif / géing vergadderen
du: géifs / géings vergadderen
hien / hatt / si: géif / géing vergadderen
mir: géifen / géinge vergadderen
dir: géift / géingt vergadderen
si: géifen / géinge vergadderen

Conditionnel · Passé

ech: wier vergaddert
du: wiers vergaddert
hien / hatt / si: wier vergaddert
mir: wiere vergaddert
dir: wiert vergaddert
si: wiere vergaddert

Imperativ · Present

du: vergadder!
dir: vergaddert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →