verkasematuckelen

Lëtzebuergesch
English
to rough up; to polish off
Français
arranger; lamper
Deutsch
bearbeiten; kippen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
verkasematuckelt

Aussprooch (IPA)

[fɐkɑzəmɑtˈukələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch
zurichten; bearbeiten
Français
(mal)traiter; arranger
English
to botch; to rough up
Português
deixar em (mau) estado; maltratar
Nederlands
toetakelen; aftuigen

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch
verdrücken; verputzen; kippen
Français
bouffer; dévorer; engloutir; lamper
English
to polish off
Português
papar; devorar; despachar; emborcar
Nederlands
naar binnen werken; achterover slaan

Bedeitung 3

ëmgangssproochlech

Deutsch
vernaschen; flachlegen
Français
niquer; se faire
English
to shag; to fuck
Português
fazer truca-truca com; ir para a cama com
Nederlands
het bed induiken met

Synonymer

bimmelen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verkasematuckel
  • verkasematuckelen
  • verkasematuckels
  • verkasematuckelt
  • verkasematuckeltem
  • verkasematuckelten
  • verkasematuckelter

Beispillsätz

  1. dee Coiffer hat mech esou verkasematuckelt , ech hunn erausgesinn ewéi eng Vulleschäich!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: (mal)traiter; arranger

  2. bei där Kläpperei haten se hie schéi verkasematuckelt

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 1: (mal)traiter; arranger

  3. wéi mer fäerdeg waren, hate mir zwee dee ganze Kuch verkasematuckelt

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: bouffer; dévorer; engloutir; lamper

  4. elo gi mer nach séier e puer Pätt verkasematuckelen !

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: bouffer; dévorer; engloutir; lamper

  5. ech kann et kaum erwaarden, den Owend heemzekommen an dech esou richteg ze verkasematuckelen

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: niquer; se faire

  6. du kanns esou vill Leit verkasematuckelen , wéi s de wëlls, mee vergiess d'Kondomer net!

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: niquer; se faire

Konjugatioun

Infinitiv
verkasematuckelen
Partizip
verkasematuckelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verkasematuckelen
du
verkasematuckels
hien / hatt / si
verkasematuckelt
mir
verkasematuckelen
dir
verkasematuckelt
si
verkasematuckelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu verkasematuckelt
du
hues verkasematuckelt
hien / hatt / si
huet verkasematuckelt
mir
hu verkasematuckelt
dir
hutt verkasematuckelt
si
hu verkasematuckelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verkasematuckelt
du
has verkasematuckelt
hien / hatt / si
hat verkasematuckelt
mir
hate verkasematuckelt
dir
hat verkasematuckelt
si
hate verkasematuckelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verkasematuckelen
du
géifs / géings verkasematuckelen
hien / hatt / si
géif / géing verkasematuckelen
mir
géifen / géinge verkasematuckelen
dir
géift / géingt verkasematuckelen
si
géifen / géinge verkasematuckelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt verkasematuckelt
du
häss verkasematuckelt
hien / hatt / si
hätt verkasematuckelt
mir
hätte verkasematuckelt
dir
hätt verkasematuckelt
si
hätte verkasematuckelt
Imperativ · Present
du
verkasematuckel!
dir
verkasematuckelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →