verletzen

Lëtzebuergesch
English
to hurt; to offend; to violate
Français
blesser; violer
Deutsch
verletzen
Type
VRB
Synonym
verwonnen; blesséieren; vexéieren; toufen; violéieren; kränken
Auxiliary
hunn
Participe passé
verletzt

Pronunciation (IPA)

[fɐlˈætsən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
verletzen (verwunden)
Français
blesser (causer une blessure à)
English
to injure; to hurt
Português
ferir (causar ferimento a)
Nederlands
verwonden; pijn doen

Synonyms

blesséieren · verwonnen

Meaning 2

Deutsch
verletzen (kränken)
Français
blesser (offenser, froisser)
English
to hurt; to offend (somebody's feelings)
Português
ofender; melindrar
Nederlands
krenken; kwetsen

Synonyms

blesséieren · kränken · toufen

Meaning 3

Deutsch
verletzen (verstoßen gegen, missachten)
Français
violer (porter atteinte à)
English
to violate
Português
ir contra; violar (desrespeitar, infringir)
Nederlands
schenden

Synonyms

violéieren

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • verletz
  • verletzen
  • verletzt
  • verletztem
  • verletzten
  • verletzter

Example sentences

  1. beim Accident gouf glécklecherweis kee verletzt

    Meaning 1: to injure; to hurt

  2. ech hu mech um Knéi verletzt , mee ech hu mer näischt gebrach

    Meaning 1: to injure; to hurt

  3. beim Training huet eis bescht Spillerin sech verletzt

    Meaning 1: to injure; to hurt

  4. et war net meng Absicht, dech mat menger Bemierkung ze verletzen

    Meaning 2: to hurt; to offend

  5. dat neit Reglement verletzt eis Grondrechter

    Meaning 3: to violate

Verb conjugation

Infinitive
verletzen
Past participle
verletzt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
verletzen
du
verletz
hien / hatt / si
verletzt
mir
verletzen
dir
verletzt
si
verletzen
Indicative · Perfect
ech
hu verletzt
du
hues verletzt
hien / hatt / si
huet verletzt
mir
hu verletzt
dir
hutt verletzt
si
hu verletzt
Indicative · Pluperfect
ech
hat verletzt
du
has verletzt
hien / hatt / si
hat verletzt
mir
hate verletzt
dir
hat verletzt
si
hate verletzt
Conditional · Present
ech
géif / géing verletzen
du
géifs / géings verletzen
hien / hatt / si
géif / géing verletzen
mir
géifen / géinge verletzen
dir
géift / géingt verletzen
si
géifen / géinge verletzen
Conditional · Past
ech
hätt verletzt
du
häss verletzt
hien / hatt / si
hätt verletzt
mir
hätte verletzt
dir
hätt verletzt
si
hätte verletzt
Imperative · Present
du
verletz!
dir
verletzt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →