verletzen

Lëtzebuergesch
English
to hurt; to offend; to violate
Français
blesser; violer
Deutsch
verletzen
Type
VRB
Synonym
verwonnen; blesséieren; vexéieren; toufen; violéieren; kränken
Auxiliary
hunn
Participe passé
verletzt

Aussprooch (IPA)

[fɐlˈætsən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
verletzen (verwunden)
Français
blesser (causer une blessure à)
English
to injure; to hurt
Português
ferir (causar ferimento a)
Nederlands
verwonden; pijn doen

Synonymer

blesséieren · verwonnen

Bedeitung 2

Deutsch
verletzen (kränken)
Français
blesser (offenser, froisser)
English
to hurt; to offend (somebody's feelings)
Português
ofender; melindrar
Nederlands
krenken; kwetsen

Synonymer

blesséieren · kränken · toufen

Bedeitung 3

Deutsch
verletzen (verstoßen gegen, missachten)
Français
violer (porter atteinte à)
English
to violate
Português
ir contra; violar (desrespeitar, infringir)
Nederlands
schenden

Synonymer

violéieren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • verletz
  • verletzen
  • verletzt
  • verletztem
  • verletzten
  • verletzter

Beispillsätz

  1. beim Accident gouf glécklecherweis kee verletzt

    Bedeitung 1: blesser

  2. ech hu mech um Knéi verletzt , mee ech hu mer näischt gebrach

    Bedeitung 1: blesser

  3. beim Training huet eis bescht Spillerin sech verletzt

    Bedeitung 1: blesser

  4. et war net meng Absicht, dech mat menger Bemierkung ze verletzen

    Bedeitung 2: blesser

  5. dat neit Reglement verletzt eis Grondrechter

    Bedeitung 3: violer

Konjugatioun

Infinitiv
verletzen
Partizip
verletzt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verletzen
du
verletz
hien / hatt / si
verletzt
mir
verletzen
dir
verletzt
si
verletzen
Indikativ · Passé composé
ech
hu verletzt
du
hues verletzt
hien / hatt / si
huet verletzt
mir
hu verletzt
dir
hutt verletzt
si
hu verletzt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat verletzt
du
has verletzt
hien / hatt / si
hat verletzt
mir
hate verletzt
dir
hat verletzt
si
hate verletzt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verletzen
du
géifs / géings verletzen
hien / hatt / si
géif / géing verletzen
mir
géifen / géinge verletzen
dir
géift / géingt verletzen
si
géifen / géinge verletzen
Conditionnel · Passé
ech
hätt verletzt
du
häss verletzt
hien / hatt / si
hätt verletzt
mir
hätte verletzt
dir
hätt verletzt
si
hätte verletzt
Imperativ · Present
du
verletz!
dir
verletzt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →