verquëssen

Lëtzebuergesch
English
to get over; to be unable to refrain from (doing) something; to polish off
Français
surmonter; ne pas pouvoir s'empêcher de faire quelque chose; dévorer
Deutsch
wegstecken; sich etwas nicht verkneifen können; verdrücken
Type
VRB
Synonym
baffen; verkasematuckelen; erafeieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
verquësst

Pronunciation (IPA)

[fɐkwˈəsən]

Meanings and translations

Meaning 1

colloquial

Deutsch
verwinden; verschmerzen; wegstecken
Français
digérer; surmonter (accepter, se faire à)
English
to get over
Português
digerir; recuperar de (aceitar, suportar)
Nederlands
verwerken; te boven komen; eroverheen komen

Meaning 2

Deutsch
sich etwas nicht verkneifen können
Français
ne pas pouvoir s'empêcher de faire quelque chose
English
to be unable to refrain from (doing) something
Português
não conseguir abster-se de fazer algo
Nederlands
iets niet kunnen onderdrukken

Meaning 3

archaic colloquial

Deutsch
verdrücken (essen)
Français
ingurgiter; dévorer (manger gloutonnement)
English
to polish off
Português
despachar; devorar (comer)
Nederlands
naar binnen werken (opeten)

Synonyms

baffen · erafeieren · verkasematuckelen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • sech eppes net kënne verquëssen
  • verquëss
  • verquëssen
  • verquësst
  • verquësstem
  • verquëssten
  • verquësster

Example sentences

  1. ech hunn nach ëmmer net verquësst , datt hien d'Plaz kritt huet an ech net

    colloquial

    Meaning 1: to get over

  2. hatt hat seng Gripp knapps verquësst , du krut et eng Longenentzündung

    colloquial

    Meaning 1: to get over

  3. ech kann dee Kärel net verquëssen !

    colloquial

    Meaning 1: to get over

  4. ech konnt mer déi Remark net verquëssen

    Meaning 2: to be unable to refrain from (doing) something

  5. no fënnef Minutten haten d'Gäscht e ganze Plättel Ham verquësst

    archaiccolloquial

    Meaning 3: to polish off

Verb conjugation

Infinitive
verquëssen
Past participle
verquësst
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
verquëssen
du
verquëss
hien / hatt / si
verquësst
mir
verquëssen
dir
verquësst
si
verquëssen
Indicative · Perfect
ech
hu verquësst
du
hues verquësst
hien / hatt / si
huet verquësst
mir
hu verquësst
dir
hutt verquësst
si
hu verquësst
Indicative · Pluperfect
ech
hat verquësst
du
has verquësst
hien / hatt / si
hat verquësst
mir
hate verquësst
dir
hat verquësst
si
hate verquësst
Conditional · Present
ech
géif / géing verquëssen
du
géifs / géings verquëssen
hien / hatt / si
géif / géing verquëssen
mir
géifen / géinge verquëssen
dir
géift / géingt verquëssen
si
géifen / géinge verquëssen
Conditional · Past
ech
hätt verquësst
du
häss verquësst
hien / hatt / si
hätt verquësst
mir
hätte verquësst
dir
hätt verquësst
si
hätte verquësst
Imperative · Present
du
verquëss!
dir
verquësst!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →