verquëssen

Lëtzebuergesch
English
to get over; to be unable to refrain from (doing) something; to polish off
Français
surmonter; ne pas pouvoir s'empêcher de faire quelque chose; dévorer
Deutsch
wegstecken; sich etwas nicht verkneifen können; verdrücken
Type
VRB
Synonym
baffen; verkasematuckelen; erafeieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
verquësst

Prononciation (API)

[fɐkwˈəsən]

Sens et traductions

Sens 1

familier

Deutsch
verwinden; verschmerzen; wegstecken
Français
digérer; surmonter (accepter, se faire à)
English
to get over
Português
digerir; recuperar de (aceitar, suportar)
Nederlands
verwerken; te boven komen; eroverheen komen

Sens 2

Deutsch
sich etwas nicht verkneifen können
Français
ne pas pouvoir s'empêcher de faire quelque chose
English
to be unable to refrain from (doing) something
Português
não conseguir abster-se de fazer algo
Nederlands
iets niet kunnen onderdrukken

Sens 3

vieilli familier

Deutsch
verdrücken (essen)
Français
ingurgiter; dévorer (manger gloutonnement)
English
to polish off
Português
despachar; devorar (comer)
Nederlands
naar binnen werken (opeten)

Synonymes

baffen · erafeieren · verkasematuckelen

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • sech eppes net kënne verquëssen
  • verquëss
  • verquëssen
  • verquësst
  • verquësstem
  • verquëssten
  • verquësster

Exemples d’utilisation

  1. ech hunn nach ëmmer net verquësst , datt hien d'Plaz kritt huet an ech net

    familier

    Sens 1: digérer; surmonter

  2. hatt hat seng Gripp knapps verquësst , du krut et eng Longenentzündung

    familier

    Sens 1: digérer; surmonter

  3. ech kann dee Kärel net verquëssen !

    familier

    Sens 1: digérer; surmonter

  4. ech konnt mer déi Remark net verquëssen

    Sens 2: ne pas pouvoir s'empêcher de faire quelque chose

  5. no fënnef Minutten haten d'Gäscht e ganze Plättel Ham verquësst

    vieillifamilier

    Sens 3: ingurgiter; dévorer

Conjugaison

Infinitif
verquëssen
Participe passé
verquësst
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
verquëssen
du
verquëss
hien / hatt / si
verquësst
mir
verquëssen
dir
verquësst
si
verquëssen
Indicatif · Passé composé
ech
hu verquësst
du
hues verquësst
hien / hatt / si
huet verquësst
mir
hu verquësst
dir
hutt verquësst
si
hu verquësst
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat verquësst
du
has verquësst
hien / hatt / si
hat verquësst
mir
hate verquësst
dir
hat verquësst
si
hate verquësst
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing verquëssen
du
géifs / géings verquëssen
hien / hatt / si
géif / géing verquëssen
mir
géifen / géinge verquëssen
dir
géift / géingt verquëssen
si
géifen / géinge verquëssen
Conditionnel · Passé
ech
hätt verquësst
du
häss verquësst
hien / hatt / si
hätt verquësst
mir
hätte verquësst
dir
hätt verquësst
si
hätte verquësst
Impératif · Présent
du
verquëss!
dir
verquësst!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →