verspriechen

Lëtzebuergesch
English
to promise; to expect something of
Français
promettre; attendre quelque chose de
Deutsch
versprechen; sich etwas versprechen von
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
versprach

Aussprooch (IPA)

[fɐʃpʀˈiəɕən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
versprechen (zusichern)
Français
promettre (s'engager auprès de ... à)
English
to promise (to make a promise)
Português
prometer (comprometer-se com ... a)
Nederlands
beloven; toezeggen (verzekeren)

Bedeitung 2

Deutsch
versprechen (vorhersagen)
Français
promettre (annoncer, laisser présager)
English
to promise (to predict)
Português
prometer (anunciar, pressagiar)
Nederlands
beloven (aankondigen)

Bedeitung 3

Deutsch
sich etwas versprechen von
Français
se promettre quelque chose de; attendre quelque chose de
English
to expect something of
Português
esperar algo de
Nederlands
verwachten
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • sech eppes versprieche vun
  • versprach
  • verspréchs
  • versprécht
  • verspriech
  • verspriechen
  • verspriecht

Beispillsätz

  1. mäi Brudder huet eis versprach , den Owend laanschtzekommen

    Bedeitung 1: promettre

  2. verspriech näischt, wat s de net kanns halen!

    Bedeitung 1: promettre

  3. hien huet héich an helleg Besserung versprach

    Bedeitung 1: promettre

  4. hiert Meedchen ass scho versprach

    Bedeitung 1: promettre

  5. d'Meteorologe verspriechen en dréchene Summer

    Bedeitung 2: promettre

  6. déi Wolleke versprieche Reen

    Bedeitung 2: promettre

  7. dee Projet versprécht , interessant ze ginn

    Bedeitung 2: promettre

  8. béid Säite versprieche sech vill vun deem neien Accord

    Bedeitung 3: se promettre quelque chose de; attendre quelque chose de

  9. ech versprieche mer näischt Guddes vun eiser neier Direktesch

    Bedeitung 3: se promettre quelque chose de; attendre quelque chose de

Konjugatioun

Infinitiv
verspriechen
Partizip
versprach
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
verspriechen
du
verspréchs
hien / hatt / si
versprécht
mir
verspriechen
dir
verspriecht
si
verspriechen
Indikativ · Passé composé
ech
hu versprach
du
hues versprach
hien / hatt / si
huet versprach
mir
hu versprach
dir
hutt versprach
si
hu versprach
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat versprach
du
has versprach
hien / hatt / si
hat versprach
mir
hate versprach
dir
hat versprach
si
hate versprach
Conditionnel · Present
ech
géif / géing verspriechen
du
géifs / géings verspriechen
hien / hatt / si
géif / géing verspriechen
mir
géifen / géinge verspriechen
dir
géift / géingt verspriechen
si
géifen / géinge verspriechen
Conditionnel · Passé
ech
hätt versprach
du
häss versprach
hien / hatt / si
hätt versprach
mir
hätte versprach
dir
hätt versprach
si
hätte versprach
Imperativ · Present
du
verspriech!
dir
verspriecht!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →