LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to sentence; to condemn
- Français
- condamner
- Deutsch
- verurteilen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- verurteelt
verurteelen
Aussprooch (IPA)
[fɐˈuːɐ̯teːlən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- verurteilen (bestrafen)
- Français
- condamner (infliger une peine à)
- English
- to sentence
- Português
- condenar (impor uma pena a)
- Nederlands
- veroordelen (bestraffen)
Bedeitung 2
- Deutsch
- verurteilen (missbilligen)
- Français
- condamner (désapprouver)
- English
- to condemn (to censure)
- Português
- condenar (desaprovar)
- Nederlands
- veroordelen (afkeuren)
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- verurteel
- verurteelen
- verurteels
- verurteelt
- verurteeltem
- verurteelten
- verurteelter
Beispillsätz
d'Geriicht huet den Abriecher zu dräi Joer Prisong verurteelt
Bedeitung 1: condamner
den Ugekloten ass fir seng Verbrieche verurteelt ginn
Bedeitung 1: condamner
de verurteelten Deserteur gouf direkt erschoss
Bedeitung 1: condamner
et soll ee keen ze fréi verurteelen
Bedeitung 1: condamner
déi international Gemeinschaft huet d'Invasioun vum Land verurteelt
Bedeitung 2: condamner
Konjugatioun
- Infinitiv
- verurteelen
- Partizip
- verurteelt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- verurteelen
- du
- verurteels
- hien / hatt / si
- verurteelt
- mir
- verurteelen
- dir
- verurteelt
- si
- verurteelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu verurteelt
- du
- hues verurteelt
- hien / hatt / si
- huet verurteelt
- mir
- hu verurteelt
- dir
- hutt verurteelt
- si
- hu verurteelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat verurteelt
- du
- has verurteelt
- hien / hatt / si
- hat verurteelt
- mir
- hate verurteelt
- dir
- hat verurteelt
- si
- hate verurteelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing verurteelen
- du
- géifs / géings verurteelen
- hien / hatt / si
- géif / géing verurteelen
- mir
- géifen / géinge verurteelen
- dir
- géift / géingt verurteelen
- si
- géifen / géinge verurteelen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt verurteelt
- du
- häss verurteelt
- hien / hatt / si
- hätt verurteelt
- mir
- hätte verurteelt
- dir
- hätt verurteelt
- si
- hätte verurteelt
Imperativ · Present
- du
- verurteel!
- dir
- verurteelt!