verweigeren

Lëtzebuergesch
English
to refuse
Français
refuser à
Deutsch
verweigern
Type
VRB
Synonym
refuséieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
verweigert

Pronunciation (IPA)

[fɐvˈɑɪʑəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
verweigern
Français
refuser à (ne pas accorder à)
English
to refuse
Português
recusar a (não permitir a)
Nederlands
weigeren; ontzeggen

Synonyms

refuséieren

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • verweiger
  • verweigeren
  • verweigers
  • verweigert
  • verweigertem
  • verweigerten
  • verweigerter

Example sentences

  1. mir halen net vill vun hirer Decisioun, mee mir verweigeren hinnen eis Hëllef net

    Meaning: to refuse

  2. d'Oppositioun huet hir Zoustëmmung verweigert

    Meaning: to refuse

Verb conjugation

Infinitive
verweigeren
Past participle
verweigert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
verweigeren
du
verweigers
hien / hatt / si
verweigert
mir
verweigeren
dir
verweigert
si
verweigeren
Indicative · Perfect
ech
hu verweigert
du
hues verweigert
hien / hatt / si
huet verweigert
mir
hu verweigert
dir
hutt verweigert
si
hu verweigert
Indicative · Pluperfect
ech
hat verweigert
du
has verweigert
hien / hatt / si
hat verweigert
mir
hate verweigert
dir
hat verweigert
si
hate verweigert
Conditional · Present
ech
géif / géing verweigeren
du
géifs / géings verweigeren
hien / hatt / si
géif / géing verweigeren
mir
géifen / géinge verweigeren
dir
géift / géingt verweigeren
si
géifen / géinge verweigeren
Conditional · Past
ech
hätt verweigert
du
häss verweigert
hien / hatt / si
hätt verweigert
mir
hätte verweigert
dir
hätt verweigert
si
hätte verweigert
Imperative · Present
du
verweiger!
dir
verweigert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →