verweigeren
Lëtzebuergesch
- English
- to refuse
- Français
- refuser à
- Deutsch
- verweigern
- Type
- VRB
- Synonym
- refuséieren
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- verweigert
Pronunciation (IPA)
[fɐvˈɑɪʑəʀən]
Meanings and translations
Meaning 1
- Deutsch
- verweigern
- Français
- refuser à (ne pas accorder à)
- English
- to refuse
- Português
- recusar a (não permitir a)
- Nederlands
- weigeren; ontzeggen
Synonyms
refuséieren
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- verweiger
- verweigeren
- verweigers
- verweigert
- verweigertem
- verweigerten
- verweigerter
Example sentences
mir halen net vill vun hirer Decisioun, mee mir verweigeren hinnen eis Hëllef net
Meaning: to refuse
d'Oppositioun huet hir Zoustëmmung verweigert
Meaning: to refuse
Verb conjugation
- Infinitive
- verweigeren
- Past participle
- verweigert
- Auxiliary
- hunn
Indicative · Present
- ech
- verweigeren
- du
- verweigers
- hien / hatt / si
- verweigert
- mir
- verweigeren
- dir
- verweigert
- si
- verweigeren
Indicative · Perfect
- ech
- hu verweigert
- du
- hues verweigert
- hien / hatt / si
- huet verweigert
- mir
- hu verweigert
- dir
- hutt verweigert
- si
- hu verweigert
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat verweigert
- du
- has verweigert
- hien / hatt / si
- hat verweigert
- mir
- hate verweigert
- dir
- hat verweigert
- si
- hate verweigert
Conditional · Present
- ech
- géif / géing verweigeren
- du
- géifs / géings verweigeren
- hien / hatt / si
- géif / géing verweigeren
- mir
- géifen / géinge verweigeren
- dir
- géift / géingt verweigeren
- si
- géifen / géinge verweigeren
Conditional · Past
- ech
- hätt verweigert
- du
- häss verweigert
- hien / hatt / si
- hätt verweigert
- mir
- hätte verweigert
- dir
- hätt verweigert
- si
- hätte verweigert
Imperative · Present
- du
- verweiger!
- dir
- verweigert!
Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0
Back to dictionary →